حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ ـ هُوَ ابْنُ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ ـ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ بَنُو قُرَيْظَةَ عَلَى حُكْمِ سَعْدٍ ـ هُوَ ابْنُ مُعَاذٍ ـ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَكَانَ قَرِيبًا مِنْهُ، فَجَاءَ عَلَى حِمَارٍ، فَلَمَّا دَنَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قُومُوا إِلَى سَيِّدِكُمْ ". فَجَاءَ فَجَلَسَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ " إِنَّ هَؤُلاَءِ نَزَلُوا عَلَى حُكْمِكَ ". قَالَ فَإِنِّي أَحْكُمُ أَنْ تُقْتَلَ الْمُقَاتِلَةُ، وَأَنْ تُسْبَى الذُّرِّيَّةُ. قَالَ " لَقَدْ حَكَمْتَ فِيهِمْ بِحُكْمِ الْمَلِكِ ".
Сулаймон ибн Ҳарб бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Саъд ибн Иброҳимдан, Абу Умомадан — у Ибн Саҳл ибн Ҳунайф — Абу Саъид Худрий розияллаҳу анҳудан, у деди: Бану Қурайза Саъд — у Ибн Муоз — ҳукмига рози бўлиб (таслим бўлиб) тушганида, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (уни чақиришга одам) юборди. У (Саъд) унга (Набийга) яқин (жойда) эди, эшакда келди. Яқинлашганида, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Саййидингизга (ҳурмат билан) туринглар», деди. У келди ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ёнига ўтирди. У (Набий) унга: «Албатта, булар сенинг ҳукмингга рози бўлиб тушдилар», деди. У: «Мен жангчиларнинг ўлдирилишини ва зурриёт (аёл-бола)ларнинг асир қилинишини ҳукм қиламан», деди. У: «Сен улар ҳақида Малик (Аллаҳнинг) ҳукми билан ҳукм қилдинг», деди.