حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، قَالَ لَهُ وَلِعَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ائْتِيَا أَبَا سَعِيدٍ فَاسْمَعَا مِنْ حَدِيثِهِ. فَأَتَيْنَاهُ وَهُوَ وَأَخُوهُ فِي حَائِطٍ لَهُمَا يَسْقِيَانِهِ، فَلَمَّا رَآنَا جَاءَ فَاحْتَبَى وَجَلَسَ فَقَالَ كُنَّا نَنْقُلُ لَبِنَ الْمَسْجِدِ لَبِنَةً لَبِنَةً، وَكَانَ عَمَّارٌ يَنْقُلُ لَبِنَتَيْنِ لَبِنَتَيْنِ، فَمَرَّ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَمَسَحَ عَنْ رَأْسِهِ الْغُبَارَ وَقَالَ " وَيْحَ عَمَّارٍ، تَقْتُلُهُ الْفِئَةُ الْبَاغِيَةُ، عَمَّارٌ يَدْعُوهُمْ إِلَى اللَّهِ وَيَدْعُونَهُ إِلَى النَّارِ ".
Бизга Иброҳим ибн Мусо ривоят қилди, бизга Абдулваҳҳоб хабар берди, бизга Холид ривоят қилди, у Икримадан: Ибн Аббос унга ва Али ибн Абдуллаҳга: Абу Саиднинг олдига бориб, унинг ҳадисидан эшитинглар, деди. Биз унинг олдига келдик — у ва акаси ўз боғларида уни суғораётган эдилар. У бизни кўрганда келди, иҳтибо қилиб (тиззасини қорни томон йиғиб) ўтирди ва деди: Биз масжид ғишт(ин)ини биттадан-биттадан ташир эдик, Аммор эса иккитадан-иккитадан ташир эди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг ёнидан ўтиб, бошидаги чангни артди ва деди: «Вой Амморга! Уни боғий (ҳаддан ошган, тажовузкор) гуруҳ ўлдиради. Аммор уларни Аллаҳга чақирар, улар эса уни ўтга (дўзахга) чақирар».