حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي الأَسْوَدِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، وَحُمَيْدُ بْنُ الأَسْوَدِ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ الشَّهِيدِ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ لاِبْنِ جَعْفَرٍ ـ رضى الله عنهم أَتَذْكُرُ إِذْ تَلَقَّيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَأَنْتَ وَابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ نَعَمْ، فَحَمَلَنَا وَتَرَكَكَ.
Абдуллаҳ ибн Абул-Асвад бизга айтди, Язид ибн Зурайъ ва Ҳумайд ибнул-Асвад бизга айтди, Ҳабиб ибнуш-Шаҳиддан, Ибн Абу Мулайкадан, у деди: Ибнуз-Зубайр Ибн Жаъфарга розияллаҳу анҳум: «Биз — мен, сен ва Ибн Аббос — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни қарши олганимизни эслайсанми?», деди. У: «Ҳа, у бизни (уловига) мингаштирди ва сени қолдирди», деди.