باب الْكَافِرِ يَقْتُلُ الْمُسْلِمَ ثُمَّ يُسْلِمُ فَيُسَدِّدُ بَعْدُ وَيُقْتَلُ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَضْحَكُ اللَّهُ إِلَى رَجُلَيْنِ يَقْتُلُ أَحَدُهُمَا الآخَرَ يَدْخُلاَنِ الْجَنَّةَ، يُقَاتِلُ هَذَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيُقْتَلُ، ثُمَّ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَى الْقَاتِلِ فَيُسْتَشْهَدُ ".
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди, Молик бизга хабар берди, Абуз-Зиноддан, Аъраждан, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Аллаҳ бир-бирини ўлдирган икки кишидан кулади — ҳар иккиси ҳам жаннатга киради: биттаси Аллаҳ йўлида жанг қилиб ўлдирилади, сўнг Аллаҳ ўлдирганни тавбага муваффақ қилади, кейин у ҳам шаҳид бўлади».
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَنْبَسَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ بِخَيْبَرَ بَعْدَ مَا افْتَتَحُوهَا، فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَسْهِمْ لِي. فَقَالَ بَعْضُ بَنِي سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ لاَ تُسْهِمْ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ هَذَا قَاتِلُ ابْنِ قَوْقَلٍ. فَقَالَ ابْنُ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ وَاعَجَبًا لِوَبْرٍ تَدَلَّى عَلَيْنَا مِنْ قَدُومِ ضَأْنٍ، يَنْعَى عَلَىَّ قَتْلَ رَجُلٍ مُسْلِمٍ أَكْرَمَهُ اللَّهُ عَلَى يَدَىَّ وَلَمْ يُهِنِّي عَلَى يَدَيْهِ. قَالَ فَلاَ أَدْرِي أَسْهَمَ لَهُ أَمْ لَمْ يُسْهِمْ لَهُ. قَالَ سُفْيَانُ وَحَدَّثَنِيهِ السَّعِيدِيُّ عَنْ جَدِّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ. قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ السَّعِيدِيُّ عَمْرُو بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ.
Ҳумайдий бизга айтди, Суфён бизга айтди, Зуҳрий бизга айтди: Анбаса ибн Саъид менга хабар берди, Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан, у деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келдим, у Хайбарда эди, улар уни фатҳ қилганларидан кейин. Мен: «Эй Расулуллаҳ, менга ҳам улуш бер», дедим. Саъид ибн Оснинг фарзандларидан бири: «Эй Расулуллаҳ, унга улуш берма», деди. Абу Ҳурайра: «Бу Ибн Қавқалнинг қотилидир», деди. Ибн Саъид ибн Ос: «Воажаб, бир вабр (каламушдек майда жонзот) ки, Зўн тоғининг тепасидан бизга осилиб тушибди-ю, Аллаҳ менинг қўлим билан азизлаган, мен эса унинг қўли билан хор бўлмаган мусулмон кишини ўлдирганимни менга таъна қилади!», деди. (Рови) деди: «Билмадим, унга улуш бердими ёки бермадими». Суфён деди: Буни менга Саъидий ҳам бобосидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. Абу Абдуллаҳ деди: Саъидий — Амр ибн Яҳё ибн Саъид ибн Амр ибн Саъид ибн Осдир.