حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ أَبُو طَلْحَةَ لاَ يَصُومُ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَجْلِ الْغَزْوِ، فَلَمَّا قُبِضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لَمْ أَرَهُ مُفْطِرًا، إِلاَّ يَوْمَ فِطْرٍ أَوْ أَضْحَى.
Одам бизга айтди, Шуъба бизга айтди, Собит Буноний бизга айтди, у деди: Анас ибн Молик розияллаҳу анҳудан эшитдим, у деди: Абу Талҳа Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида ғазот (жанг) сабабли рўза тутмас эди, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам вафот этгач, мен уни фақат Ийд ал-Фитр ёки Ийд ал-Азъҳо кунидан бошқа кунда рўза очган ҳолатда кўрмадим (яъни доим рўза тутар эди).