حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ حَدَّثَتْنِي أُمُّ حَرَامٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ يَوْمًا فِي بَيْتِهَا، فَاسْتَيْقَظَ وَهْوَ يَضْحَكُ، قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَا يُضْحِكُكَ قَالَ " عَجِبْتُ مِنْ قَوْمٍ مِنْ أُمَّتِي يَرْكَبُونَ الْبَحْرَ، كَالْمُلُوكِ عَلَى الأَسِرَّةِ ". فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ. فَقَالَ " أَنْتِ مَعَهُمْ ". ثُمَّ نَامَ، فَاسْتَيْقَظَ وَهْوَ يَضْحَكُ فَقَالَ مِثْلَ ذَلِكَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا. قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ. فَيَقُولُ " أَنْتِ مِنَ الأَوَّلِينَ " فَتَزَوَّجَ بِهَا عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ، فَخَرَجَ بِهَا إِلَى الْغَزْوِ، فَلَمَّا رَجَعَتْ قُرِّبَتْ دَابَّةٌ لِتَرْكَبَهَا، فَوَقَعَتْ فَانْدَقَّتْ عُنُقُهَا.
Абу Нуъмон бизга айтди, Ҳаммод ибн Зайд бизга айтди, Яҳёдан, Муҳаммад ибн Яҳё ибн Ҳаббондан, Анас ибн Молик розияллаҳу анҳудан, у деди: Умм Ҳаром менга айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир куни унинг уйида (ухлаб) қолди, сўнг кулиб уйғонди. У: «Эй Расулуллаҳ, нима сизни кулдиряпти?», деди. У: «Умматимдан бир қавмга таажжуб қилдим — улар денгизга (жангга) чиқарлар, тахтлар устидаги подшоҳларга ўхшаб», деди. Мен: «Эй Расулуллаҳ, Аллаҳга дуо қилинг, мени улардан қилсин», дедим. У: «Сен улар билан биргасан», деди. Сўнг ухлади, яна кулиб уйғонди ва худди шундай деди — икки ёки уч марта. Мен: «Эй Расулуллаҳ, Аллаҳга дуо қилинг, мени улардан қилсин», дедим. У: «Сен аввалгилардансан», деди. Сўнг унга Убода ибн Сомит уйланди, уни ғазотга олиб чиқди. (Умм Ҳаром) қайтганида, унга миниши учун бир улов яқинлаштирилди, у (йиқилиб) тушди ва бўйни синди (вафот этди).