حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ خَالَتِهِ أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ، قَالَتْ نَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا قَرِيبًا مِنِّي، ثُمَّ اسْتَيْقَظَ يَتَبَسَّمُ. فَقُلْتُ مَا أَضْحَكَكَ قَالَ " أُنَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَىَّ يَرْكَبُونَ هَذَا الْبَحْرَ الأَخْضَرَ، كَالْمُلُوكِ عَلَى الأَسِرَّةِ ". قَالَتْ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ. فَدَعَا لَهَا، ثُمَّ نَامَ الثَّانِيَةَ، فَفَعَلَ مِثْلَهَا، فَقَالَتْ مِثْلَ قَوْلِهَا، فَأَجَابَهَا مِثْلَهَا. فَقَالَتِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ. فَقَالَ " أَنْتِ مِنَ الأَوَّلِينَ ". فَخَرَجَتْ مَعَ زَوْجِهَا عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ غَازِيًا أَوَّلَ مَا رَكِبَ الْمُسْلِمُونَ الْبَحْرَ مَعَ مُعَاوِيَةَ، فَلَمَّا انْصَرَفُوا مِنْ غَزْوِهِمْ قَافِلِينَ فَنَزَلُوا الشَّأْمَ، فَقُرِّبَتْ إِلَيْهَا دَابَّةٌ لِتَرْكَبَهَا فَصَرَعَتْهَا فَمَاتَتْ.
Бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, у деди: Менга Лайс ривоят қилди, бизга Яҳё ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Яҳё ибн Ҳаббондан, у Анас ибн Моликдан, у холаси Умм Ҳаром бинти Милҳондан, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир куни менинг яқинимда ухлаб, сўнг табассум қилган ҳолда уйғонди. Мен: Сени нима кулдирди? дедим. У: «Умматимдан бир неча киши менга кўрсатилди, улар бу яшил денгизга миниб (сузиб) — тахтлар устидаги подшоҳлар каби», деди. У: Аллаҳга дуо қил, мени улардан қилсин, деди. У унга дуо қилди, сўнг иккинчи марта ухлади, шунинг мислини қилди. У ўз сўзининг мислини айтди, у унга шунинг мислини жавоб берди. У: Аллаҳга дуо қил, мени улардан қилсин, деди. У: «Сен аввалгилардансан», деди. У эри Убада ибн Сомит билан бирга — мусулмонлар Муовия билан биринчи марта денгизга минганида — ғозий бўлиб чиқди. Улар ғазотдан қайтиб келганларида, Шомга тушдилар. Унга — миниши учун — бир улов яқинлаштирилди, у уни йиқитди, у вафот этди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ خَالَتِهِ أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ، قَالَتْ نَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا قَرِيبًا مِنِّي، ثُمَّ اسْتَيْقَظَ يَتَبَسَّمُ. فَقُلْتُ مَا أَضْحَكَكَ قَالَ " أُنَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَىَّ يَرْكَبُونَ هَذَا الْبَحْرَ الأَخْضَرَ، كَالْمُلُوكِ عَلَى الأَسِرَّةِ ". قَالَتْ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ. فَدَعَا لَهَا، ثُمَّ نَامَ الثَّانِيَةَ، فَفَعَلَ مِثْلَهَا، فَقَالَتْ مِثْلَ قَوْلِهَا، فَأَجَابَهَا مِثْلَهَا. فَقَالَتِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ. فَقَالَ " أَنْتِ مِنَ الأَوَّلِينَ ". فَخَرَجَتْ مَعَ زَوْجِهَا عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ غَازِيًا أَوَّلَ مَا رَكِبَ الْمُسْلِمُونَ الْبَحْرَ مَعَ مُعَاوِيَةَ، فَلَمَّا انْصَرَفُوا مِنْ غَزْوِهِمْ قَافِلِينَ فَنَزَلُوا الشَّأْمَ، فَقُرِّبَتْ إِلَيْهَا دَابَّةٌ لِتَرْكَبَهَا فَصَرَعَتْهَا فَمَاتَتْ.
Бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, у деди: Менга Лайс ривоят қилди, бизга Яҳё ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Яҳё ибн Ҳаббондан, у Анас ибн Моликдан, у холаси Умм Ҳаром бинти Милҳондан, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир куни менинг яқинимда ухлаб, сўнг табассум қилган ҳолда уйғонди. Мен: Сени нима кулдирди? дедим. У: «Умматимдан бир неча киши менга кўрсатилди, улар бу яшил денгизга миниб (сузиб) — тахтлар устидаги подшоҳлар каби», деди. У: Аллаҳга дуо қил, мени улардан қилсин, деди. У унга дуо қилди, сўнг иккинчи марта ухлади, шунинг мислини қилди. У ўз сўзининг мислини айтди, у (Набий) унга шунинг мислини жавоб берди. У: Аллаҳга дуо қил, мени улардан қилсин, деди. У: «Сен аввалгилардансан», деди. У эри Убада ибн Сомит билан бирга — мусулмонлар Муовия билан биринчи марта денгизга минганида — ғозий (жангчи) бўлиб чиқди. Улар ғазотдан қайтганларида, Шомга тушдилар. Унга — миниши учун — бир улов яқинлаштирилди, у уни йиқитди, у (Умм Ҳаром) вафот этди.