حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ الأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى إِذَا كَانَ بِبَعْضِ طَرِيقِ مَكَّةَ تَخَلَّفَ مَعَ أَصْحَابٍ لَهُ مُحْرِمِينَ وَهْوَ غَيْرُ مُحْرِمٍ، فَرَأَى حِمَارًا وَحْشِيًّا فَاسْتَوَى عَلَى فَرَسِهِ، فَسَأَلَ أَصْحَابَهُ أَنْ يُنَاوِلُوهُ سَوْطَهُ فَأَبَوْا، فَسَأَلَهُمْ رُمْحَهُ فَأَبَوْا، فَأَخَذَهُ ثُمَّ شَدَّ عَلَى الْحِمَارِ فَقَتَلَهُ، فَأَكَلَ مِنْهُ بَعْضُ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، وَأَبَى بَعْضٌ، فَلَمَّا أَدْرَكُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَأَلُوهُ عَنْ ذَلِكَ قَالَ " إِنَّمَا هِيَ طُعْمَةٌ أَطْعَمَكُمُوهَا اللَّهُ ". وَعَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ فِي الْحِمَارِ الْوَحْشِيِّ مِثْلُ حَدِيثِ أَبِي النَّضْرِ قَالَ " هَلْ مَعَكُمْ مِنْ لَحْمِهِ شَىْءٌ ".
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди, Молик бизга хабар берди, Абун-Назрдан — Умар ибн Убайдуллаҳнинг озод қилган қули — Нофиъдан — Абу Қатода Ансорийнинг озод қилган қули — Абу Қатода розияллаҳу анҳудан: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга эди, токи Макка йўлининг бир жойида иҳромдаги ҳамроҳлари билан ортда қолди, ўзи иҳромда эмас эди. У бир ёввойи эшакни кўрди ва отига минди, ҳамроҳларидан қамчисини беришларини сўради, улар рад қилдилар; найзасини сўради, улар рад қилдилар. Шунда ўзи уни олди, эшакка ҳужум қилиб уни ўлдирди. Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаларидан баъзилари ундан едилар, баъзилари (иҳромда бўлгани учун) рад қилдилар. Улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга етиб, бу ҳақда сўраганларида у: «У Аллаҳ сизларга едирган бир таом», деди. Ва Зайд ибн Асламдан, Ато ибн Ясордан, Абу Қатодадан ёввойи эшак ҳақида Абун-Назрнинг ҳадисига ўхшаш (ривоят қилинди), у (Набий): «Сизларда унинг гўштидан бирор нарса борми?», деди.