حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ جَرِيرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ مَا حَجَبَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مُنْذُ أَسْلَمْتُ، وَلاَ رَآنِي إِلاَّ تَبَسَّمَ فِي وَجْهِي. وَلَقَدْ شَكَوْتُ إِلَيْهِ إِنِّي لاَ أَثْبُتُ عَلَى الْخَيْلِ. فَضَرَبَ بِيَدِهِ فِي صَدْرِي وَقَالَ " اللَّهُمَّ ثَبِّتْهُ وَاجْعَلْهُ هَادِيًا مَهْدِيًّا ".
Muhammad ibn Abdulloh ibn Numayr menga aytdi, Ibn Idris bizga aytdi, Ismoildan, Qaysdan, Jarir roziyallahu anhudan, u dedi: Nabiy sollallahu alayhi vasallam men musulmon bo'lganimdan beri meni (oldiga kirishdan) to'smadi, meni ko'rsa, albatta yuzimga tabassum qildi. Men unga: «Men otda barqaror tura olmayman», deb shikoyat qildim. Shunda u qo'li bilan ko'kragimga urdi va: «Allahim, uni sobit qil, uni hidoyat qiluvchi va hidoyat topgan qil», dedi.
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ جَرِيرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ مَا حَجَبَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مُنْذُ أَسْلَمْتُ، وَلاَ رَآنِي إِلاَّ تَبَسَّمَ فِي وَجْهِي. وَلَقَدْ شَكَوْتُ إِلَيْهِ إِنِّي لاَ أَثْبُتُ عَلَى الْخَيْلِ. فَضَرَبَ بِيَدِهِ فِي صَدْرِي وَقَالَ " اللَّهُمَّ ثَبِّتْهُ وَاجْعَلْهُ هَادِيًا مَهْدِيًّا ".
Muhammad ibn Abdulloh ibn Numayr menga aytdi, Ibn Idris bizga aytdi, Ismoildan, Qaysdan, Jarir roziyallahu anhudan, u dedi: Nabiy sollallahu alayhi vasallam men musulmon bo'lganimdan beri meni (oldiga kirishdan) to'smadi, meni ko'rsa, albatta yuzimga tabassum qildi. Men unga: «Men otda barqaror tura olmayman», deb shikoyat qildim. Shunda u qo'li bilan ko'kragimga urdi va: «Allahim, uni sobit qil, uni hidoyat qiluvchi va hidoyat topgan qil», dedi.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ، قَالَ سَأَلُوا سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ ـ رضى الله عنه ـ بِأَىِّ شَىْءٍ دُووِيَ جُرْحُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ مَا بَقِيَ مِنَ النَّاسِ أَحَدٌ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي، كَانَ عَلِيٌّ يَجِيءُ بِالْمَاءِ فِي تُرْسِهِ، وَكَانَتْ ـ يَعْنِي فَاطِمَةَ ـ تَغْسِلُ الدَّمَ عَنْ وَجْهِهِ، وَأُخِذَ حَصِيرٌ فَأُحْرِقَ، ثُمَّ حُشِيَ بِهِ جُرْحُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Ali ibn Abdulloh bizga aytdi, Sufyon bizga aytdi, Abu Hozim bizga aytdi, u dedi: Ular Sahl ibn Sa'd Soidiy roziyallahu anhudan: «Nabiy sollallahu alayhi vasallamning jarohati nima bilan davolandi?», deb so'radilar. U dedi: Odamlardan uni mendan yaxshiroq biladigan hech kim qolmagan. Ali qalqonida suv keltirar, u — ya'ni Fotima — yuzidan qonni yuvar edi. Bir bo'yra olinib kuydirildi, so'ng u bilan Rasulullah sollallahu alayhi vasallamning jarohati to'ldirildi (bosildi).
حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ مُعَاذًا وَأَبَا مُوسَى إِلَى الْيَمَنِ قَالَ " يَسِّرَا وَلاَ تُعَسِّرَا، وَبَشِّرَا وَلاَ تُنَفِّرَا، وَتَطَاوَعَا وَلاَ تَخْتَلِفَا ".
Yahyo bizga aytdi, Vakiy' bizga aytdi, Shu'badan, Sa'id ibn Abu Burdadan, otasidan, bobosidan: Nabiy sollallahu alayhi vasallam Muoz va Abu Musoni Yamanga jo'natdi va dedi: «Yengillik qilinglar, qiyinlashtirmanglar; xushxabar beringlar, nafratlantirmanglar; o'zaro kelishinglar, ixtilof qilmanglar».
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ يُحَدِّثُ قَالَ جَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الرَّجَّالَةِ يَوْمَ أُحُدٍ ـ وَكَانُوا خَمْسِينَ رَجُلاً ـ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جُبَيْرٍ فَقَالَ " إِنْ رَأَيْتُمُونَا تَخْطَفُنَا الطَّيْرُ، فَلاَ تَبْرَحُوا مَكَانَكُمْ هَذَا حَتَّى أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ، وَإِنْ رَأَيْتُمُونَا هَزَمْنَا الْقَوْمَ وَأَوْطَأْنَاهُمْ فَلاَ تَبْرَحُوا حَتَّى أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ " فَهَزَمُوهُمْ. قَالَ فَأَنَا وَاللَّهِ رَأَيْتُ النِّسَاءَ يَشْتَدِدْنَ قَدْ بَدَتْ خَلاَخِلُهُنَّ وَأَسْوُقُهُنَّ رَافِعَاتٍ ثِيَابَهُنَّ، فَقَالَ أَصْحَابُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُبَيْرٍ الْغَنِيمَةَ ـ أَىْ قَوْمِ ـ الْغَنِيمَةَ، ظَهَرَ أَصْحَابُكُمْ فَمَا تَنْتَظِرُونَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جُبَيْرٍ أَنَسِيتُمْ مَا قَالَ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالُوا وَاللَّهِ لَنَأْتِيَنَّ النَّاسَ فَلَنُصِيبَنَّ مِنَ الْغَنِيمَةِ. فَلَمَّا أَتَوْهُمْ صُرِفَتْ وُجُوهُهُمْ فَأَقْبَلُوا مُنْهَزِمِينَ، فَذَاكَ إِذْ يَدْعُوهُمُ الرَّسُولُ فِي أُخْرَاهُمْ، فَلَمْ يَبْقَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم غَيْرُ اثْنَىْ عَشَرَ رَجُلاً، فَأَصَابُوا مِنَّا سَبْعِينَ، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ أَصَابَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ يَوْمَ بَدْرٍ أَرْبَعِينَ وَمِائَةً سَبْعِينَ أَسِيرًا وَسَبْعِينَ قَتِيلاً، فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ أَفِي الْقَوْمِ مُحَمَّدٌ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، فَنَهَاهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُجِيبُوهُ ثُمَّ قَالَ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ أَبِي قُحَافَةَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، ثُمَّ قَالَ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ الْخَطَّابِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَمَّا هَؤُلاَءِ فَقَدْ قُتِلُوا. فَمَا مَلَكَ عُمَرُ نَفْسَهُ فَقَالَ كَذَبْتَ وَاللَّهِ يَا عَدُوَّ اللَّهِ، إِنَّ الَّذِينَ عَدَدْتَ لأَحْيَاءٌ كُلُّهُمْ، وَقَدْ بَقِيَ لَكَ مَا يَسُوؤُكَ. قَالَ يَوْمٌ بِيَوْمِ بَدْرٍ، وَالْحَرْبُ سِجَالٌ، إِنَّكُمْ سَتَجِدُونَ فِي الْقَوْمِ مُثْلَةً لَمْ آمُرْ بِهَا وَلَمْ تَسُؤْنِي، ثُمَّ أَخَذَ يَرْتَجِزُ أُعْلُ هُبَلْ، أُعْلُ هُبَلْ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ تُجِيبُوا لَهُ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَا نَقُولُ قَالَ " قُولُوا اللَّهُ أَعْلَى وَأَجَلُّ ". قَالَ إِنَّ لَنَا الْعُزَّى وَلاَ عُزَّى لَكُمْ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ تُجِيبُوا لَهُ ". قَالَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَا نَقُولُ قَالَ " قُولُوا اللَّهُ مَوْلاَنَا وَلاَ مَوْلَى لَكُمْ ".
Amr ibn Xolid bizga aytdi, Zuhayr bizga aytdi, Abu Is'hoq bizga aytdi, u dedi: Baro ibn Ozib roziyallahu anhumoni hadis aytayotganini eshitdim, u dedi: Nabiy sollallahu alayhi vasallam Uhud kuni piyodalarga — ular ellik kishi edi — Abdulloh ibn Jubayrni (boshliq) qilib qo'ydi va: «Agar bizni qushlar cho'qilayotganini (yengilayotganimizni) ko'rsangiz ham, men sizlarga (xabar) yuborgunimcha mana shu joyingizdan jilmanglar; agar bizni qavmni mag'lub qilib, ularni bosib-yanchganimizni ko'rsangiz ham, men sizlarga yuborgunimcha jilmanglar», dedi. So'ng ularni (mushriklarni) mag'lub qildilar. (Baro) dedi: Allahga qasamki, men ayollarni — bilakuzuklari va boldirlari ko'rinib, kiyimlarini ko'tarib — yugurayotganini ko'rdim. Shunda Abdulloh ibn Jubayrning sahobalari: «O'lja, ey qavm, o'lja! Sheriklaringiz g'olib bo'ldi, nimani kutyapsizlar?», dedilar. Abdulloh ibn Jubayr: «Rasulullah sollallahu alayhi vasallam sizlarga aytgan narsani unutdingizmi?», dedi. Ular: «Allahga qasamki, biz albatta odamlarning (oldiga) borib, o'ljadan olamiz», dedilar. Ular ularning oldiga kelganlarida, yuzlari burildi (mag'lub bo'lib qaytdilar). O'sha paytda Rasul (Nabiy) ularni ortlaridan chaqirar edi. Nabiy sollallahu alayhi vasallam bilan o'n ikki kishidan boshqasi qolmadi. Ular bizdan yetmish (kishi)ni o'ldirdilar. Nabiy sollallahu alayhi vasallam va sahobalari Badr kuni mushriklardan bir yuz qirq (kishini) — yetmish asir va yetmish o'lik — qilgan edilar. Abu Sufyon: «Qavm orasida Muhammad bormi?», dedi — uch marta. Nabiy sollallahu alayhi vasallam ularni unga javob berishdan qaytardi. So'ng u: «Qavm orasida Ibn Abu Quhofa (Abu Bakr) bormi?», dedi — uch marta. So'ng: «Qavm orasida Ibnul-Xattob (Umar) bormi?», dedi — uch marta. Keyin o'z sheriklariga qaytib: «Ammo bular — o'ldirildilar», dedi. Umar o'zini tutolmay: «Yolg'on aytding, Allahga qasamki, ey Allahning dushmani! Sen sanab o'tganlar hammasi tirikdir, senga yomon bo'ladigan narsa hali qoldi», dedi. U (Abu Sufyon): «Bu kun Badr kuni evaziga; urush galma-galdir. Sizlar qavm orasida (o'liklarga) men buyurmagan, lekin meni xafa ham qilmagan mosla (a'zo kesish) topasizlar», dedi. So'ng u rajaz (she'r) ayta boshladi: «Hubal ulug' bo'lsin, Hubal ulug' bo'lsin!». Nabiy sollallahu alayhi vasallam: «Unga javob bermaysizlarmi?», dedi. Ular: «Ey Rasulullah, nima deymiz?», dedilar. U: «‹Allah oliyroq va ulug'roqdir›, denglar», dedi. U: «Bizda Uzzo bor, sizlarda Uzzo yo'q», dedi. Nabiy sollallahu alayhi vasallam: «Unga javob bermaysizlarmi?», dedi. Ular: «Ey Rasulullah, nima deymiz?», dedilar. U: «‹Allah bizning mavlomiz, sizlarda mavlo yo'q›, denglar», dedi.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَحْسَنَ النَّاسِ، وَأَجْوَدَ النَّاسِ، وَأَشْجَعَ النَّاسِ، قَالَ وَقَدْ فَزِعَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ لَيْلَةً سَمِعُوا صَوْتًا، قَالَ فَتَلَقَّاهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى فَرَسٍ لأَبِي طَلْحَةَ عُرْىٍ، وَهُوَ مُتَقَلِّدٌ سَيْفَهُ فَقَالَ " لَمْ تُرَاعُوا، لَمْ تُرَاعُوا ". ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَجَدْتُهُ بَحْرًا ". يَعْنِي الْفَرَسَ.
Qutayba ibn Sa'id bizga aytdi, Hammod bizga aytdi, Sobitdan, Anas roziyallahu anhudan, u dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam odamlarning eng go'zali, eng saxiysi va eng botiri edi. (U) dedi: Madina ahli bir kechasi vahimaga tushdi, bir ovoz eshitdilar. (U) dedi: Nabiy sollallahu alayhi vasallam ularni Abu Talhaning egarsiz otida — qilichini bo'yniga osgan holda — qarshi oldi va: «Qo'rqmanglar, qo'rqmanglar», dedi. So'ng Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Men uni dengizdek (chopqir) topdim», dedi — ya'ni otni.
حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي عُبَيْدٍ، عَنْ سَلَمَةَ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ قَالَ خَرَجْتُ مِنَ الْمَدِينَةِ ذَاهِبًا نَحْوَ الْغَابَةِ، حَتَّى إِذَا كُنْتُ بِثَنِيَّةِ الْغَابَةِ لَقِيَنِي غُلاَمٌ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ قُلْتُ وَيْحَكَ، مَا بِكَ قَالَ أُخِذَتْ لِقَاحُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. قُلْتُ مَنْ أَخَذَهَا قَالَ غَطَفَانُ وَفَزَارَةُ. فَصَرَخْتُ ثَلاَثَ صَرَخَاتٍ أَسْمَعْتُ مَا بَيْنَ لاَبَتَيْهَا يَا صَبَاحَاهْ، يَا صَبَاحَاهْ. ثُمَّ انْدَفَعْتُ حَتَّى أَلْقَاهُمْ وَقَدْ أَخَذُوهَا، فَجَعَلْتُ أَرْمِيهِمْ وَأَقُولُ أَنَا ابْنُ الأَكْوَعِ، وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ، فَاسْتَنْقَذْتُهَا مِنْهُمْ قَبْلَ أَنْ يَشْرَبُوا، فَأَقْبَلْتُ بِهَا أَسُوقُهَا، فَلَقِيَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ الْقَوْمَ عِطَاشٌ، وَإِنِّي أَعْجَلْتُهُمْ أَنْ يَشْرَبُوا سِقْيَهُمْ، فَابْعَثْ فِي إِثْرِهِمْ، فَقَالَ " يَا ابْنَ الأَكْوَعِ، مَلَكْتَ فَأَسْجِحْ. إِنَّ الْقَوْمَ يُقْرَوْنَ فِي قَوْمِهِمْ ".
Makkiy ibn Ibrohim bizga aytdi, Yazid ibn Abu Ubayd bizga xabar berdi, Salamadan, u unga xabar berdi, u dedi: Men Madinadan G'oba tomon ketayotib chiqdim, toki G'oba dovonida bo'lganimda, Abdurahmon ibn Avfning bir g'ulomi (xizmatkori) meni uchratdi. Men: «Holingga voy, senga nima bo'ldi?», dedim. U: «Nabiy sollallahu alayhi vasallamning sog'in tuyalari (talab qilib) olib ketildi», dedi. Men: «Ularni kim oldi?», dedim. U: «G'atafon va Fazora», dedi. Shunda men uch marta qichqirdim, (Madinaning) ikki chegarasi orasidagilarga eshittirdim: «Ey halokat tongi (yordamga keling)! Ey halokat tongi!». So'ng (otilib) ketdim, toki ularni quvib yetdim, ular uni (tuyalarni) olgan edilar. Men ularni o'qqa tuta boshladim va: «Men Ibnul-Akva'man, bugun kun — past (razil)larning kuni», der edim. Ular ichmaslaridan oldin uni (tuyalarni) ulardan qutqarib oldim va uni haydab kelaverdim. Nabiy sollallahu alayhi vasallam meni uchratdi. Men: «Ey Rasulullah, qavm chanqagan, men ularni suvlarini ichishdan shoshiltirib (to'sib) qo'ydim, ularning ortidan (otryad) yubor», dedim. U: «Ey Ibnul-Akva', sen ega bo'lding (g'alaba qilding), endi yumshoqlik qil. Albatta, qavm o'z qavmlari (oldiga borib) mehmon qilinmoqdalar (ovqatlanmoqdalar)», dedi.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ الْبَرَاءَ ـ رضى الله عنه ـ فَقَالَ يَا أَبَا عُمَارَةَ، أَوَلَّيْتُمْ يَوْمَ حُنَيْنٍ قَالَ الْبَرَاءُ وَأَنَا أَسْمَعُ أَمَّا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يُوَلِّ يَوْمَئِذٍ، كَانَ أَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ آخِذًا بِعِنَانِ بَغْلَتِهِ، فَلَمَّا غَشِيَهُ الْمُشْرِكُونَ نَزَلَ، فَجَعَلَ يَقُولُ أَنَا النَّبِيُّ لاَ كَذِبْ، أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ قَالَ فَمَا رُئِيَ مِنَ النَّاسِ يَوْمَئِذٍ أَشَدُّ مِنْهُ.
Ubaydulloh bizga aytdi, Isroildan, Abu Is'hoqdan, u dedi: Bir kishi Baro roziyallahu anhudan so'radi va: «Ey Abu Umora, sizlar Hunayn kuni qochdingizmi?», dedi. Baro — men eshitib turardim — dedi: Ammo Rasulullah sollallahu alayhi vasallam o'sha kuni qochmadi; Abu Sufyon ibnul-Horis uning xachiri jilovidan ushlab turardi. Mushriklar uni qurshab olganda, u (xachirdan) tushdi va: «Men Nabiyman, yolg'on emas; men Abdulmuttalibning o'g'liman», dedi. (U) dedi: O'sha kuni odamlardan undan ko'ra qattiqroq (jasur) kishi ko'rilmadi.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ ـ هُوَ ابْنُ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ ـ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ بَنُو قُرَيْظَةَ عَلَى حُكْمِ سَعْدٍ ـ هُوَ ابْنُ مُعَاذٍ ـ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَكَانَ قَرِيبًا مِنْهُ، فَجَاءَ عَلَى حِمَارٍ، فَلَمَّا دَنَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قُومُوا إِلَى سَيِّدِكُمْ ". فَجَاءَ فَجَلَسَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ " إِنَّ هَؤُلاَءِ نَزَلُوا عَلَى حُكْمِكَ ". قَالَ فَإِنِّي أَحْكُمُ أَنْ تُقْتَلَ الْمُقَاتِلَةُ، وَأَنْ تُسْبَى الذُّرِّيَّةُ. قَالَ " لَقَدْ حَكَمْتَ فِيهِمْ بِحُكْمِ الْمَلِكِ ".
Sulaymon ibn Harb bizga aytdi, Shu'ba bizga aytdi, Sa'd ibn Ibrohimdan, Abu Umomadan — u Ibn Sahl ibn Hunayf — Abu Sa'id Xudriy roziyallahu anhudan, u dedi: Banu Qurayza Sa'd — u Ibn Muoz — hukmiga rozi bo'lib (taslim bo'lib) tushganida, Rasulullah sollallahu alayhi vasallam (uni chaqirishga odam) yubordi. U (Sa'd) unga (Nabiyga) yaqin (joyda) edi, eshakda keldi. Yaqinlashganida, Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Sayyidingizga (hurmat bilan) turinglar», dedi. U keldi va Rasulullah sollallahu alayhi vasallamning yoniga o'tirdi. U (Nabiy) unga: «Albatta, bular sening hukmingga rozi bo'lib tushdilar», dedi. U: «Men jangchilarning o'ldirilishini va zurriyot (ayol-bola)larning asir qilinishini hukm qilaman», dedi. U: «Sen ular haqida Malik (Allahning) hukmi bilan hukm qilding», dedi.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَامَ الْفَتْحِ وَعَلَى رَأْسِهِ الْمِغْفَرُ، فَلَمَّا نَزَعَهُ جَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ إِنَّ ابْنَ خَطَلٍ مُتَعَلِّقٌ بِأَسْتَارِ الْكَعْبَةِ، فَقَالَ " اقْتُلُوهُ ".
Ismoil bizga aytdi, u dedi: Molik menga aytdi, Ibn Shihobdan, Anas ibn Molik roziyallahu anhudan: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam Fath yili (Makkaga) kirdi, boshida dubulg'a (mig'far) bor edi. Uni yechganida, bir kishi kelib: «Ibn Xatal Ka'ba pardalariga osilib (yashirinib) turibdi», dedi. U: «Uni o'ldiringlar», dedi.