حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ لَمْ أَتَخَلَّفْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا إِلاَّ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ، غَيْرَ أَنِّي تَخَلَّفْتُ عَنْ غَزْوَةِ بَدْرٍ، وَلَمْ يُعَاتَبْ أَحَدٌ تَخَلَّفَ عَنْهَا، إِنَّمَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُرِيدُ عِيرَ قُرَيْشٍ، حَتَّى جَمَعَ اللَّهُ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ عَدُوِّهِمْ عَلَى غَيْرِ مِيعَادٍ.
Яҳё ибн Букайр менга айтди, Лайс бизга айтди, Уқайлдан, Ибн Шиҳобдан, Абдураҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Каъбдан: Абдуллаҳ ибн Каъб деди: Мен Каъб ибн Молик розияллаҳу анҳуни шундай деганини эшитдим: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан у қилган бирор ғазотда ортда қолмадим, фақат Табук ғазотидан бошқа; фақат мен Бадр ғазотидан (ҳам) ортда қолган эдим — ундан ортда қолган ҳеч ким койилмаган эди (таъна қилинмаган эди). Албатта Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Қурайшнинг карвонини (қўлга олишни) истаб чиқган эди, токи Аллаҳ улар билан душманлари орасини ваъдасиз (кутилмаганда) жамлади.