حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَلَمَةَ بْنَ الأَكْوَعِ، يَقُولُ خَرَجْتُ قَبْلَ أَنْ يُؤَذَّنَ، بِالأُولَى، وَكَانَتْ لِقَاحُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَرْعَى بِذِي قَرَدٍ ـ قَالَ ـ فَلَقِيَنِي غُلاَمٌ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ فَقَالَ أُخِذَتْ لِقَاحُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ مَنْ أَخَذَهَا قَالَ غَطَفَانُ. قَالَ فَصَرَخْتُ ثَلاَثَ صَرَخَاتٍ ـ يَا صَبَاحَاهْ ـ قَالَ فَأَسْمَعْتُ مَا بَيْنَ لاَبَتَىِ الْمَدِينَةِ، ثُمَّ انْدَفَعْتُ عَلَى وَجْهِي حَتَّى أَدْرَكْتُهُمْ وَقَدْ أَخَذُوا يَسْتَقُونَ مِنَ الْمَاءِ، فَجَعَلْتُ أَرْمِيهِمْ بِنَبْلِي، وَكُنْتُ رَامِيًا، وَأَقُولُ أَنَا ابْنُ الأَكْوَعْ، الْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعْ. وَأَرْتَجِزُ حَتَّى اسْتَنْقَذْتُ اللِّقَاحَ مِنْهُمْ، وَاسْتَلَبْتُ مِنْهُمْ ثَلاَثِينَ بُرْدَةً، قَالَ وَجَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَدْ حَمَيْتُ الْقَوْمَ الْمَاءَ وَهُمْ عِطَاشٌ، فَابْعَثْ إِلَيْهِمُ السَّاعَةَ. فَقَالَ " يَا ابْنَ الأَكْوَعِ، مَلَكْتَ فَأَسْجِحْ ". قَالَ ثُمَّ رَجَعْنَا وَيُرْدِفُنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى نَاقَتِهِ حَتَّى دَخَلْنَا الْمَدِينَةَ.
Қутайба ибн Саид бизга айтди, Ҳотим бизга айтди, у Язид ибн Абу Убайддан: У айтди: Мен Салама ибн ал-Акваъдан эшитдим: У айтарди: Мен биринчи (бомдод) азони айтилишидан олдин чиқдим, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг соғин туялари Зу Қарад (деган жой)да ўтларди. У айтди: Мени Абдурраҳмон ибн Авфнинг бир ғуломи учратиб деди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг соғин туялари олиб кетилди.» Мен: «Ким олди уларни?» дедим. У: «Ғатафон» деди. У айтди: Мен уч марта «Ё сабоҳоҳ! (Эй ҳалокат тонги!)» деб қичқирдим. Мен Мадинанинг икки қора тошли (лобалари) орасидаги (бутун шаҳарга) овозимни эшиттирдим. Кейин мен ўзимни олдинга отдим, то уларга етиб олгунча, улар сувдан ичириб (туяларни суғориб) олаётган эдилар. Мен уларни ўқларим билан ота бошладим — мен мерган эдим — ва айтардим: «Мен Акваънинг ўғлиман, бугун пасткашлар (эмизикли гўдаклар каби ожизлар) кунидир!» Ражаз (уруш шеъри) ўқиб турдим, то туяларни улардан қутқариб олгунча. Улардан ўттизта бурд (чопон) ҳам ўлжага олдим. У айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ва одамлар келдилар. Мен дедим: «Эй Аллаҳнинг Набийси, мен ўша қавмни сувдан тўсиб қўйдим, улар ташна. Ҳозир уларнинг ортидан (қўшин) юбор.» У деди: «Эй Ибн Акваъ, сен ютиб (ғолиб) бўлдинг, энди юмшоқлик қил (қолдир).» У айтди: Кейин биз қайтдик, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мени ўз туясига (орқасига) миндириб олди, то Мадинага киргунча.