حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، رضى الله عنه قَالَ كُنَّا نَغْزُو مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَلَيْسَ مَعَنَا نِسَاءٌ فَقُلْنَا أَلاَ نَخْتَصِي فَنَهَانَا عَنْ ذَلِكَ، فَرَخَّصَ لَنَا بَعْدَ ذَلِكَ أَنْ نَتَزَوَّجَ الْمَرْأَةَ بِالثَّوْبِ، ثُمَّ قَرَأَ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تُحَرِّمُوا طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ }
Амр ибн Авн бизга айтди, Холид бизга айтди, у Исмоилдан, у Қайсдан, у Абдуллаҳ розияллаҳу анҳудан: У айтди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ғазот қилар эдик, ёнимизда аёллар йўқ эди. Биз дедик: «Бичилмаймизми (ахта қилмаймизми)?» У бизни бундан қайтарди. Кейин бизга, аёлни (вақтли) бир кийим эвазига никоҳлашга рухсат берди. Сўнг у: «Эй иймон келтирганлар, Аллаҳ сизларга ҳалол қилган пок нарсаларни ҳаром қилманглар» (оятини) ўқиди.