حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّكُمْ مَحْشُورُونَ، وَإِنَّ نَاسًا يُؤْخَذُ بِهِمْ ذَاتَ الشِّمَالِ، فَأَقُولُ كَمَا قَالَ الْعَبْدُ الصَّالِحُ {وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَا دُمْتُ فِيهِمْ} إِلَى قَوْلِهِ {الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ }"
Муҳаммад ибн Касир бизга айтди, Суфён бизга айтди, ал-Муғийра ибн ан-Нуъмон бизга айтди, деди: Менга Саид ибн Жубайр айтди, у Ибн Аббосдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У деди: «Сизлар тўпланасиз, баъзи одамлар чап томонга олиб кетилади. Мен солиҳ банда айтганидек: «Мен улар ичида бўлганимда уларга гувоҳ эдим» — «Азиз, Ҳаким» сўзигача (дейман).»