حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا أَبُو بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ سُورَةُ الأَنْفَالِ قَالَ نَزَلَتْ فِي بَدْرٍ. الشَّوْكَةُ الْحَدُّ {مُرْدَفِينَ} فَوْجًا بَعْدَ فَوْجٍ، رَدِفَنِي وَأَرْدَفَنِي جَاءَ بَعْدِي {ذُوقُوا} بَاشِرُوا وَجَرِّبُوا وَلَيْسَ هَذَا مِنْ ذَوْقِ الْفَمِ {فَيَرْكُمَهُ} يَجْمَعُهُ. {شَرِّدْ} فَرِّقْ {وَإِنْ جَنَحُوا} طَلَبُوا {يُثْخِنَ} يَغْلِبَ. وَقَالَ مُجَاهِدٌ {مُكَاءً} إِدْخَالُ أَصَابِعِهِمْ فِي أَفْوَاهِهِمْ وَ{تَصْدِيَةً} الصَّفِيرُ {لِيُثْبِتُوكَ} لِيَحْبِسُوكَ.
Муҳаммад ибн Абдурраҳим менга айтди, Саид ибн Сулаймон бизга айтди, Ҳушайм бизга хабар берди, Абу Бишр бизга хабар берди, у Саид ибн Жубайрдан: У айтди: Мен Ибн Аббос розияллаҳу анҳумога «Анфол сураси (ҳақида)» дедим. У деди: «У Бадр(жанги) ҳақида нозил бўлди.» «Шавка» — ўткирлик (куч). «Мурдафин» — тўп-тўп, фождан кейин фож. «Радифаний ва ардафаний» — мендан кейин келди. «Зуқу (тотинглар)» — бошдан кечиринглар ва синанглар, бу оғиз тотишидан эмас. «Фаяркумаҳу» — уни жамлайди. «Шаррид» — тарқат. «Ва ин жанаҳу» — талаб қилдилар (мойил бўлдилар). «Юсхина» — ғолиб бўлади (мустаҳкамлайди). Мужоҳид деди: «Мукаа» — бармоқларини оғизларига киритиш, «тасдия» — ҳуштак. «Лиюсбитука» — сени ушлаб қолишлари учун.