حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِي بَكْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الزَّمَانَ قَدِ اسْتَدَارَ كَهَيْئَتِهِ يَوْمَ خَلَقَ اللَّهُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ، السَّنَةُ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا مِنْهَا، أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ، ثَلاَثٌ مُتَوَالِيَاتٌ، ذُو الْقَعْدَةِ وَذُو الْحِجَّةِ وَالْمُحَرَّمُ وَرَجَبُ مُضَرَ الَّذِي بَيْنَ جُمَادَى وَشَعْبَانَ ".
Абдуллаҳ ибн Абдулваҳҳоб бизга айтди, Ҳаммод ибн Зайд бизга айтди, у Айюбдан, у Муҳаммаддан, у Ибн Абу Бакрадан, у Абу Бакрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У деди: «Албатта, замон Аллаҳ осмонлар ва ерни яратган кундаги ҳолатига қайтиб айланди. Йил ўн икки ой, улардан тўрттаси ҳаром (ой)дир: учтаси кетма-кет — Зулқаъда, Зулҳижжа, Муҳаррам — ва Жумадий билан Шаъбон орасидаги Музар Ражаби.»