حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ ـ وَكَانَ قَائِدَ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ ـ قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ، يُحَدِّثُ حِينَ تَخَلَّفَ عَنْ قِصَّةِ، تَبُوكَ. فَوَاللَّهِ مَا أَعْلَمُ أَحَدًا أَبْلاَهُ اللَّهُ فِي صِدْقِ الْحَدِيثِ أَحْسَنَ مِمَّا أَبْلاَنِي، مَا تَعَمَّدْتُ مُنْذُ ذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى يَوْمِي هَذَا كَذِبًا، وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم {لَقَدْ تَابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ} إِلَى قَوْلِهِ {وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ}
Яҳё ибн Букайр бизга айтди, Лайс бизга айтди, у Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан, у Абдурраҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Каъб ибн Моликдан: Абдуллаҳ ибн Каъб ибн Молик — у Каъб ибн Моликнинг етакчиси эди — айтди: Мен Каъб ибн Моликни, у Табук қиссасида ортда қолганида (сўзлаганини) эшитдим: «Валлаҳи, мен Аллаҳ мени ҳидоят қилганидан кейин ҳеч кимни Аллаҳ рост гапиришда мендан кўра яхшироқ синаганини билмайман. Мен буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга айтган кундан бугунгача қасддан ёлғон айтмаганман.» Аллаҳ азиз ва жалил Расулига соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳ Набий ва муҳожирларнинг (тавбасини қабул қилди)» — «ростгўйлар билан бирга бўлинглар» сўзигача нозил қилди.