حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْفِقْ أُنْفِقْ عَلَيْكَ ـ وَقَالَ ـ يَدُ اللَّهِ مَلأَى لاَ تَغِيضُهَا نَفَقَةٌ، سَحَّاءُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ ـ وَقَالَ ـ أَرَأَيْتُمْ مَا أَنْفَقَ مُنْذُ خَلَقَ السَّمَاءَ وَالأَرْضَ فَإِنَّهُ لَمْ يَغِضْ مَا فِي يَدِهِ، وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ، وَبِيَدِهِ الْمِيزَانُ يَخْفِضُ وَيَرْفَعُ ". {اعْتَرَاكَ} افْتَعَلْتَ مِنْ عَرَوْتُهُ أَىْ أَصَبْتُهُ، وَمِنْهُ يَعْرُوهُ وَاعْتَرَانِي {آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا} أَىْ فِي مِلْكِهِ وَسُلْطَانِهِ. عَنِيدٌ وَعَنُودٌ وَعَانِدٌ وَاحِدٌ، هُوَ تَأْكِيدُ التَّجَبُّرِ، {اسْتَعْمَرَكُمْ} جَعَلَكُمْ عُمَّارًا، أَعْمَرْتُهُ الدَّارَ فَهْىَ عُمْرَى جَعَلْتُهَا لَهُ. {نَكِرَهُمْ} وَأَنْكَرَهُمْ وَاسْتَنْكَرَهُمْ وَاحِدٌ {حَمِيدٌ مَجِيدٌ} كَأَنَّهُ فَعِيلٌ مِنْ مَاجِدٍ. مَحْمُودٌ مِنْ حَمِدَ. سِجِّيلٌ الشَّدِيدُ الْكَبِيرُ. سِجِّيلٌ وَسِجِّينٌ وَاللاَّمُ وَالنُّونُ أُخْتَانِ، وَقَالَ تَمِيمُ بْنُ مُقْبِلٍ وَرَجْلَةٍ يَضْرِبُونَ الْبَيْضَ ضَاحِيَةً ضَرْبًا تَوَاصَى بِهِ الأَبْطَالُ سِجِّينَا
Абул-Ямон бизга айтди, Шуайб бизга хабар берди, Абуз-Зинод бизга айтди, у ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Аллаҳ азиз ва жалил деди: «Инфоқ қил, сенга инфоқ қилинади.» Ва деди: «Аллаҳнинг қўли тўла, уни ҳеч бир инфоқ камайтирмайди, кечаю кундуз тўкиб туради.» Ва деди: «Осмон ва ерни яратгандан бери У нима инфоқ қилганини кўрдингизми? Бу унинг қўлидагини камайтирмади. Унинг арши сув устида эди, қўлида тарози бор — пасайтиради ва кўтаради.»» «Иътарака» — «аровтуҳу (унга етдим)» дан ифътиал қолипи, яъни уни топдим (урдим). Ундан «яъруҳу» ва «иътароний». «Охизун биносиятиҳа» — яъни Унинг мулки ва султонида. «Анийд», «ануд» ва «онид» бир (маъно)дур, у кибрнинг таъкидидир. «Истаъмаракум» — сизларни ободончи қилди. «Аъмартуҳуд-дор» — уни унга умро (умрбод) қилиб бердим. «Накираҳум», «анкараҳум» ва «истанкараҳум» бир. «Ҳамийд, мажийд» — гўё «можид»дан фаъил вазнида. «Маҳмуд» — «ҳамида»дан. «Сижжийл» — қаттиқ, катта. «Сижжийл» ва «сижжийн» — лом ва нун иккиси опа-сингилдир. Тамим ибн Муқбил деди: «(Кўп) пиёдалар ойдин (кунда) бошлардаги темир дубулғаларни — ботирлар бир-бирига васият қилган сижжин (қаттиқ) зарба билан урадилар.»