حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا بُرَيْدُ بْنُ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ لَيُمْلِي لِلظَّالِمِ حَتَّى إِذَا أَخَذَهُ لَمْ يُفْلِتْهُ ". قَالَ ثُمَّ قَرَأَ {وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهْىَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ}
Садақа ибн ал-Фадл бизга айтди, Абу Муовия бизга хабар берди, Бурайд ибн Абу Бурда бизга айтди, у Абу Бурдадан, у Абу Мусо розияллаҳу анҳудан: У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Албатта Аллаҳ золимга муҳлат беради, то уни ушлаганда, уни қўйиб юбормайди.» У айтди: Кейин у ўқиди: «Роббинг золим қишлоқларни ушлаганида, уни шундай ушлайди. Албатта унинг ушлаши аламли, қаттиқдир.»