حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا قَضَى اللَّهُ الأَمْرَ فِي السَّمَاءِ ضَرَبَتِ الْمَلاَئِكَةُ بِأَجْنِحَتِهَا خُضْعَانًا لِقَوْلِهِ كَالسِّلْسِلَةِ عَلَى صَفْوَانٍ ـ قَالَ عَلِيٌّ وَقَالَ غَيْرُهُ صَفْوَانٍ ـ يَنْفُذُهُمْ ذَلِكَ فَإِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ قَالُوا مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ، قَالُوا لِلَّذِي قَالَ الْحَقَّ وَهْوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ، فَيَسْمَعُهَا مُسْتَرِقُو السَّمْعِ، وَمُسْتَرِقُو السَّمْعِ هَكَذَا وَاحِدٌ فَوْقَ آخَرَ ـ وَوَصَفَ سُفْيَانُ بِيَدِهِ، وَفَرَّجَ بَيْنَ أَصَابِعِ يَدِهِ الْيُمْنَى، نَصَبَهَا بَعْضَهَا فَوْقَ بَعْضٍ ـ فَرُبَّمَا أَدْرَكَ الشِّهَابُ الْمُسْتَمِعَ، قَبْلَ أَنْ يَرْمِيَ بِهَا إِلَى صَاحِبِهِ، فَيُحْرِقَهُ وَرُبَّمَا لَمْ يُدْرِكْهُ حَتَّى يَرْمِيَ بِهَا إِلَى الَّذِي يَلِيهِ إِلَى الَّذِي هُوَ أَسْفَلُ مِنْهُ حَتَّى يُلْقُوهَا إِلَى الأَرْضِ ـ وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ حَتَّى تَنْتَهِيَ إِلَى الأَرْضِ ـ فَتُلْقَى عَلَى فَمِ السَّاحِرِ، فَيَكْذِبُ مَعَهَا مِائَةَ كَذْبَةٍ فَيَصْدُقُ، فَيَقُولُونَ أَلَمْ يُخْبِرْنَا يَوْمَ كَذَا وَكَذَا يَكُونُ كَذَا وَكَذَا، فَوَجَدْنَاهُ حَقًّا لِلْكَلِمَةِ الَّتِي سُمِعَتْ مِنَ السَّمَاءِ ". حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَمْرٌو، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، إِذَا قَضَى اللَّهُ الأَمْرَ. وَزَادَ الْكَاهِنِ. وَحَدَّثَنَا سُفْيَانُ فَقَالَ قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ إِذَا قَضَى اللَّهُ الأَمْرَ وَقَالَ عَلَى فَمِ السَّاحِرِ. قُلْتُ لِسُفْيَانَ قَالَ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ. قَالَ نَعَمْ. قُلْتُ لِسُفْيَانَ إِنَّ إِنْسَانًا رَوَى عَنْكَ عَنْ عَمْرٍو عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَيَرْفَعُهُ أَنَّهُ قَرَأَ فُزِّعَ. قَالَ سُفْيَانُ هَكَذَا قَرَأَ عَمْرٌو. فَلاَ أَدْرِي سَمِعَهُ هَكَذَا أَمْ لاَ. قَالَ سُفْيَانُ وَهْىَ قِرَاءَتُنَا.
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди, Суфён бизга айтди, у Амрдан, у Икримадан, у Абу Ҳурайрадан — уни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга етказади: У деди: «Аллаҳ осмонда бир ишни ҳукм қилса, малоикалар Унинг сўзига бўйин эгиб, қанотларини (қоқ тошга тушган) занжир каби урадилар» — Али деди: бошқаси «сафвон (қоқ тош)» деди — «бу уларни тешиб ўтади (чўчитади). Қалбларидан қўрқув кетказилганида, улар: «Роббингиз нима деди?» дейдилар. Улар Ҳақни айтган зотга: «(Ҳақни деди), У Олий, Буюкдир» дейдилар. Буни ўғринча эшитувчилар (шайтонлар) эшитади. Ўғринча эшитувчилар мана шундай — бири иккинчисининг устида (туради)» — Суфён қўли билан тасвирлади, ўнг қўлининг бармоқлари орасини очиб, баъзисини баъзисининг устига тиклади — «Баъзан юлдуз (оташин) эшитувчига, у уни шеригига улоқтиришидан олдин етиб, уни ёқиб юборади. Баъзан унга етмайди, то у уни ўзидан пастдаги шеригига, ундан пастдагига улоқтириб, то уни ерга ташлагунча» — баъзан Суфён: «то у ерга етгунча» деди — «Шунда у сеҳргарнинг оғзига ташланади, у у билан бирга юзта ёлғон айтади ва рост чиқади. Улар: «У бизга фалон куни шундай-шундай бўлади деб хабар бермадими? Биз уни рост топдик» дейдилар — осмондан эшитилган ўша калима сабабли.» Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди, Суфён бизга айтди, Амр бизга айтди, у Икримадан, у Абу Ҳурайрадан: «Аллаҳ ишни ҳукм қилса...» ва «коҳин (фолбин)» (сўзини) зиёда қилди. Суфён бизга айтди, деди: Амр айтди: Мен Икримани эшитдим, Абу Ҳурайра бизга айтди: «Аллаҳ ишни ҳукм қилса...» ва «сеҳргарнинг оғзига» деди. Мен Суфёнга дедим: «У: «Мен Икримани эшитдим, у: «Мен Абу Ҳурайрани эшитдим» деди» дедими?» У: «Ҳа» деди. Мен Суфёнга дедим: «Бир инсон сендан, у Амрдан, у Икримадан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилиб, уни марфуъ қилиб, «фуззиъа (қўрқув кетказилди)» деб ўқиганини (айтди).» Суфён деди: «Амр шундай ўқиди. Буни шундай эшитдими йўқми — билмайман.» Суфён деди: «Бу бизнинг қироатимиздир.»