حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدِ بْنِ الْمُعَلَّى، قَالَ مَرَّ بِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا أُصَلِّي فَدَعَانِي فَلَمْ آتِهِ حَتَّى صَلَّيْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ فَقَالَ " مَا مَنَعَكَ أَنْ تَأْتِيَ ". فَقُلْتُ كُنْتُ أُصَلِّي. فَقَالَ " أَلَمْ يَقُلِ اللَّهُ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ} ثُمَّ قَالَ أَلاَ أُعَلِّمُكَ أَعْظَمَ سُورَةٍ فِي الْقُرْآنِ قَبْلَ أَنْ أَخْرُجَ مِنَ الْمَسْجِدِ " فَذَهَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِيَخْرُجَ مِنَ الْمَسْجِدِ فَذَكَّرْتُهُ فَقَالَ "{الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} هِيَ السَّبْعُ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنُ الْعَظِيمُ الَّذِي أُوتِيتُهُ ".
Муҳаммад ибн Башшор менга айтди, Ғундар бизга айтди, Шуъба бизга айтди, у Хубайб ибн Абдурраҳмондан, у Ҳафс ибн Осимдан, у Абу Саид ибн ал-Муалладан: У айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам менинг ёнимдан ўтди, мен намоз ўқиётган эдим. У мени чақирди, мен намозни тугатмагунча унга келмадим, кейин келдим. У деди: «Сени келишдан нима тўсди?» Мен дедим: «Намоз ўқиётган эдим.» У деди: «Аллаҳ: «Эй иймон келтирганлар, Аллаҳ ва Расулга жавоб беринглар» демадими?» Кейин деди: «Мен масжиддан чиқишимдан олдин сенга Қуръандаги энг буюк сурани ўргатайми?» Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам масжиддан чиқмоқчи бўлди, мен унга (ваъдасини) эслатдим. У деди: «Алҳамду лиллаҳи Роббил-ааламийн — у сабъул-масаний ва менга берилган улуғ Қуръандир.»