حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ قَزَعَةَ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ بَيْنَا النَّاسُ بِقُبَاءٍ فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ إِذْ جَاءَهُمْ آتٍ فَقَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَدْ أُنْزِلَ عَلَيْهِ اللَّيْلَةَ قُرْآنٌ، وَقَدْ أُمِرَ أَنْ يَسْتَقْبِلَ الْكَعْبَةَ فَاسْتَقْبِلُوهَا. وَكَانَتْ وُجُوهُهُمْ إِلَى الشَّأْمِ فَاسْتَدَارُوا إِلَى الْكَعْبَةِ.
Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан: Одамлар Қубо масжидида бомдод намозида турганида, бирдан бир келувчи келиб деди: «Бу кеча Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга Қуръан нозил қилинди, унга Каъбага юзланиш буюрилди, бас, унга юзланинглар.» Уларнинг юзлари Шом томонга эди, улар юзларини Каъбага бурдилар.