حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ سَمِعْتُ خَبَّابًا، قَالَ جِئْتُ الْعَاصِيَ بْنَ وَائِلٍ السَّهْمِيَّ أَتَقَاضَاهُ حَقًّا لِي عِنْدَهُ، فَقَالَ لاَ أُعْطِيكَ حَتَّى تَكْفُرَ بِمُحَمَّدٍ فَقُلْتُ لاَ حَتَّى تَمُوتَ ثُمَّ تُبْعَثَ. قَالَ وَإِنِّي لَمَيِّتٌ ثُمَّ مَبْعُوثٌ قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ إِنَّ لِي هُنَاكَ مَالاً وَوَلَدًا فَأَقْضِيكَهُ، فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ {أَفَرَأَيْتَ الَّذِي كَفَرَ بِآيَاتِنَا وَقَالَ لأُوتَيَنَّ مَالاً وَوَلَدًا} رَوَاهُ الثَّوْرِيُّ وَشُعْبَةُ وَحَفْصٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ عَنِ الأَعْمَشِ.
ал-Ҳумайдий бизга айтди, Суфён бизга айтди, у Аъмашдан, у Абуз-Зуҳодан, у Масруқдан: У айтди: Мен Хаббобни эшитдим, деди: Мен ал-Ос ибн Воил ас-Саҳмийнинг олдига, ундаги ҳақимни (қарзимни) талаб қилиб келдим. У деди: «Сен Муҳаммадга кофир бўлмагунингча сенга бермайман.» Мен дедим: «Йўқ, сен ўлиб, кейин қайта тирилмагунгча (кофир бўлмайман).» У деди: «Мен ўлиб, кейин қайта тириламанми?» Мен: «Ҳа» дедим. У деди: «Менга у ерда мол ва бола бор, сенга (қарзни) тўлайман.» Шунда бу оят нозил бўлди: «Бизнинг оятларимизга кофир бўлиб: «Менга албатта мол ва бола берилади» деган кишини кўрдингми?» Буни ас-Саврий, Шуъба, Ҳафс, Абу Муовия ва Вакиъ Аъмашдан ривоят қилдилар.