حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَا آدَمُ. يَقُولُ لَبَّيْكَ رَبَّنَا وَسَعْدَيْكَ، فَيُنَادَى بِصَوْتٍ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكَ أَنْ تُخْرِجَ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ بَعْثًا إِلَى النَّارِ. قَالَ يَا رَبِّ وَمَا بَعْثُ النَّارِ قَالَ مِنْ كُلِّ أَلْفٍ ـ أُرَاهُ قَالَ ـ تِسْعَمِائَةٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ فَحِينَئِذٍ تَضَعُ الْحَامِلُ حَمْلَهَا وَيَشِيبُ الْوَلِيدُ {وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُمْ بِسُكَارَى وَلَكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ} ". فَشَقَّ ذَلِكَ عَلَى النَّاسِ حَتَّى تَغَيَّرَتْ وُجُوهُهُمْ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مِنْ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ تِسْعَمِائَةٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ، وَمِنْكُمْ وَاحِدٌ، ثُمَّ أَنْتُمْ فِي النَّاسِ كَالشَّعْرَةِ السَّوْدَاءِ فِي جَنْبِ الثَّوْرِ الأَبْيَضِ، أَوْ كَالشَّعْرَةِ الْبَيْضَاءِ فِي جَنْبِ الثَّوْرِ الأَسْوَدِ، وَإِنِّي لأَرْجُو أَنْ تَكُونُوا رُبُعَ أَهْلِ الْجَنَّةِ ". فَكَبَّرْنَا ثُمَّ قَالَ " ثُلُثَ أَهْلِ الْجَنَّةِ ". فَكَبَّرْنَا ثُمَّ قَالَ " شَطْرَ أَهْلِ الْجَنَّةِ ". فَكَبَّرْنَا. قَالَ أَبُو أُسَامَةَ عَنِ الأَعْمَشِ {تَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُمْ بِسُكَارَى} وَقَالَ مِنْ كُلِّ أَلْفٍ تِسْعَمِائَةٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ. وَقَالَ جَرِيرٌ وَعِيسَى بْنُ يُونُسَ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ {سَكْرَى وَمَا هُمْ بِسَكْرَى}.
Умар ибн Ҳафс бизга айтди, отам бизга айтди, Аъмаш бизга айтди, Абу Солиҳ бизга айтди, у Абу Саид ал-Худрийдан: У айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Аллаҳ азиз ва жалил Қиёмат куни: «Эй Одам» дейди. (Одам): «Лаббайк, Роббимиз, саъдайк» дейди. Шунда бир овоз билан нидо қилинади: «Аллаҳ сенга зурриётингдан бир бўлинмани дўзахга чиқаришни буюради.» (Одам): «Эй Роббим, дўзах бўлинмаси нима?» дейди. (Аллаҳ): «Ҳар мингдан — гумонимча деди — тўққиз юз тўқсон тўққиз(таси).» Мана шу пайтда ҳомиладор ҳомиласини туширади, гўдак (сочи) оқаради. «Сен одамларни маст ҳолда кўрасан, ҳолбуки улар маст эмас, лекин Аллаҳнинг азоби қаттиқдир.»» Бу одамларга оғир келди, ҳатто юзлари ўзгарди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Яъжуж ва Маъжуждан тўққиз юз тўқсон тўққиз, сизлардан битта. Кейин сизлар одамлар ичида оқ буқа ёнидаги қора тук каби, ёки қора буқа ёнидаги оқ тук кабидирсиз. Мен сизлар жаннат аҳлининг чораги бўлишингизни умид қиламан.» Биз такбир айтдик. Кейин деди: «Жаннат аҳлининг учдан бири.» Биз такбир айтдик. Кейин деди: «Жаннат аҳлининг ярми.» Биз такбир айтдик. Абу Усома Аъмашдан: «Одамларни маст ҳолда кўрасан, ҳолбуки улар маст эмас» деди. Ва: «Ҳар мингдан тўққиз юз тўқсон тўққиз» деди. Жарир, Исо ибн Юнус ва Абу Муовия: «Сакро ва ма ҳум бисакро» дедилар.