حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ عُوَيْمِرًا، أَتَى عَاصِمَ بْنَ عَدِيٍّ وَكَانَ سَيِّدَ بَنِي عَجْلاَنَ فَقَالَ كَيْفَ تَقُولُونَ فِي رَجُلٍ وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ أَمْ كَيْفَ يَصْنَعُ سَلْ لِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَأَتَى عَاصِمٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسَائِلَ، فَسَأَلَهُ عُوَيْمِرٌ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَرِهَ الْمَسَائِلَ وَعَابَهَا، قَالَ عُوَيْمِرٌ وَاللَّهِ لاَ أَنْتَهِي حَتَّى أَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَجَاءَ عُوَيْمِرٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَجُلٌ وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ أَمْ كَيْفَ يَصْنَعُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ الْقُرْآنَ فِيكَ وَفِي صَاحِبَتِكَ ". فَأَمَرَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْمُلاَعَنَةِ بِمَا سَمَّى اللَّهُ فِي كِتَابِهِ، فَلاَعَنَهَا ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنْ حَبَسْتُهَا فَقَدْ ظَلَمْتُهَا، فَطَلَّقَهَا، فَكَانَتْ سُنَّةً لِمَنْ كَانَ بَعْدَهُمَا فِي الْمُتَلاَعِنَيْنِ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " انْظُرُوا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَسْحَمَ أَدْعَجَ الْعَيْنَيْنِ عَظِيمَ الأَلْيَتَيْنِ خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ فَلاَ أَحْسِبُ عُوَيْمِرًا إِلاَّ قَدْ صَدَقَ عَلَيْهَا، وَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أُحَيْمِرَ كَأَنَّهُ وَحَرَةٌ فَلاَ أَحْسِبُ عُوَيْمِرًا، إِلاَّ قَدْ كَذَبَ عَلَيْهَا ". فَجَاءَتْ بِهِ عَلَى النَّعْتِ الَّذِي نَعَتَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ تَصْدِيقِ عُوَيْمِرٍ، فَكَانَ بَعْدُ يُنْسَبُ إِلَى أُمِّهِ.
Ишоқ бизга айтди, Муҳаммад ибн Юсуф бизга айтди, ал-Авзоий бизга айтди, деди: Менга Зуҳрий айтди, у Саҳл ибн Саъддан: Уваймир Осим ибн Адий — у Бану Ажлоннинг саййиди эди — нинг олдига келиб деди: «Бир киши хотини билан (бирга) бир эркакни топса, нима дейсизлар? Уни ўлдирса, сизлар уни (қасос учун) ўлдирасизми ёки у қандай қилсин? Мен учун Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан бу ҳақда сўра.» Осим Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб: «Эй Расулуллаҳ...» деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (бундай) масалаларни ёқтирмади. Уваймир ундан сўради. У: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам масалаларни ёқтирмади, уларни айблади» деди. Уваймир деди: «Валлаҳи, мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан бу ҳақда сўрамагунча тўхтамайман.» Уваймир келиб: «Эй Расулуллаҳ, бир киши хотини билан бир эркакни топса, уни ўлдирса, сизлар уни ўлдирасизми ёки у қандай қилсин?» деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Аллаҳ сен ва хотининг ҳақида Қуръан нозил қилди.» Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам иккаласига Аллаҳ китобида (зикр) қилган мулаона (лаънатлашиш)ни буюрди. У хотини билан лиъан қилди, кейин деди: «Эй Расулуллаҳ, агар уни (никоҳда) ушлаб қолсам, унга зулм қилган бўламан.» Шунда уни талоқ қилди. Бу муталаийнлар (лаънатлашганлар) ҳақида ундан кейин (келганларга) суннат бўлиб қолди. Кейин Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Қаранглар, агар у (бола)ни қора, кўзлари қоп-қора, сонлари катта, болдирлари йўғон (ҳолда) туғса, мен Уваймирни унга нисбатан рост айтган деб ўйлайман. Агар уни қизгиш, гўё қизил каламушдек (ҳолда) туғса, мен Уваймирни унга нисбатан ёлғон айтган деб ўйлайман.» У (бола)ни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам таърифлаган — Уваймирни ростлигини кўрсатадиган — сифат билан туғди. У кейин онасига нисбат берилар эди.