حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا أَبِي، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ أَمَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبْزَى أَنْ أَسْأَلَ ابْنَ عَبَّاسٍ، عَنْ هَاتَيْنِ الآيَتَيْنِ، {وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا}، فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ لَمْ يَنْسَخْهَا شَىْءٌ. وَعَنْ {وَالَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ} قَالَ نَزَلَتْ فِي أَهْلِ الشِّرْكِ.
Абдон, отасидан, у Шуъбадан, у Мансурдан, у Саид ибн Жубайрдан ривоят қилади: Абдураҳмон ибн Абзо менга Ибн Аббосдан мана бу икки оят ҳақида сўрашни буюрди: «Ким бир мўминни қасддан ўлдирса...» Мен ундан сўрадим. У: Буни ҳеч нарса насх қилмаган, деди. «Ва улар Аллаҳ билан бирга бошқа илоҳга ибодат қилмайдилар» деган оят ҳақида эса: Бу мушриклар ҳақида нозил бўлган, деди.