Маҳрам қариндошлар олдида ҳижоб ҳукми

Payg'ambarning Qur'an tafsiri · 1 ҳадис

باب قَوْلِهِ ‏{‏إِنْ تُبْدُوا شَيْئًا أَوْ تُخْفُوهُ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمًا * لاَ جُنَاحَ عَلَيْهِنَّ فِي آبَائِهِنَّ وَلاَ أَبْنَائِهِنَّ وَلاَ إِخْوَانِهِنَّ وَلاَ أَبْنَاءِ إِخْوَانِهِنَّ وَلاَ أَبْنَاءِ أَخَوَاتِهِنَّ وَلاَ نِسَائِهِنَّ وَلاَ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ وَاتَّقِينَ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ شَهِيدً‏}‏

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتِ اسْتَأْذَنَ عَلَىَّ أَفْلَحُ أَخُو أَبِي الْقُعَيْسِ بَعْدَ مَا أُنْزِلَ الْحِجَابُ، فَقُلْتُ لاَ آذَنُ لَهُ حَتَّى أَسْتَأْذِنَ فِيهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ أَخَاهُ أَبَا الْقُعَيْسِ لَيْسَ هُوَ أَرْضَعَنِي، وَلَكِنْ أَرْضَعَتْنِي امْرَأَةُ أَبِي الْقُعَيْسِ، فَدَخَلَ عَلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ أَفْلَحَ أَخَا أَبِي الْقُعَيْسِ اسْتَأْذَنَ، فَأَبَيْتُ أَنْ آذَنَ حَتَّى أَسْتَأْذِنَكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ وَمَا مَنَعَكِ أَنْ تَأْذَنِي عَمُّكِ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الرَّجُلَ لَيْسَ هُوَ أَرْضَعَنِي، وَلَكِنْ أَرْضَعَتْنِي امْرَأَةُ أَبِي الْقُعَيْسِ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ ائْذَنِي لَهُ فَإِنَّهُ عَمُّكِ، تَرِبَتْ يَمِينُكِ ‏"‏‏.‏ قَالَ عُرْوَةُ فَلِذَلِكَ كَانَتْ عَائِشَةُ تَقُولُ حَرِّمُوا مِنَ الرَّضَاعَةِ مَا تُحَرِّمُونَ مِنَ النَّسَبِ‏.‏

Абул Ямон, Шуъайбдан, у Зуҳрийдан: Менга Урва ибн Зубайр айтиб берди: Оиша (розияллаҳу анҳо) айтди: Ҳижоб (ояти) нозил қилинганидан кейин Абу Қуъайснинг укаси Афлаҳ мендан (киришга) изн сўради. Мен: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан бу ҳақда изн сўрамагунча унга изн бермайман, дедим — чунки унинг акаси Абу Қуъайс мени эмизмаган эди, балки мени Абу Қуъайснинг хотини эмизган эди. Сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам менинг олдимга кирдилар ва мен унга: Эй Расулуллаҳ, Абу Қуъайснинг укаси Афлаҳ изн сўради, мен сиздан изн сўрамагунча изн беришдан бош тортдим, дедим. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Амакингга изн беришингдан сени нима тўсди?» дедилар. Мен: Эй Расулуллаҳ, бу киши мени эмизмаган эди, балки мени Абу Қуъайснинг хотини эмизган эди, дедим. У: «Унга изн бер, чунки у сенинг амакингдир, қўлинг тупроққа тегсин» дедилар. Урва айтди: Шунинг учун Оиша: Насаб (қонқариндошлик)дан ҳаром қилган нарсаларингизни эмизишдан ҳам ҳаром қилинглар, дерди.