حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا عَوْفٌ، عَنِ الْحَسَنِ، وَمُحَمَّدٍ، وَخِلاَسٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مُوسَى كَانَ رَجُلاً حَيِيًّا، وَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَكُونُوا كَالَّذِينَ آذَوْا مُوسَى فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قَالُوا وَكَانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجِيهًا}"
Ишоқ ибн Иброҳим, Равҳ ибн Убодадан, у Авфдан, у Ҳасан, Муҳаммад ва Хилосдан, улар Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта Мусо ўта ҳаёли киши эди. Мана шу Аллаҳ таолонинг: Эй иймон келтирганлар, Мусога озор берганлар каби бўлманглар; Аллаҳ уни улар айтган (бўҳтон)дан оқлади, у Аллаҳ ҳузурида обрўли эди, деган сўзидир» дедилар.