حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ عِنْدَ غُرُوبِ الشَّمْسِ فَقَالَ " يَا أَبَا ذَرٍّ أَتَدْرِي أَيْنَ تَغْرُبُ الشَّمْسُ ". قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ " فَإِنَّهَا تَذْهَبُ حَتَّى تَسْجُدَ تَحْتَ الْعَرْشِ، فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى {وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَهَا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ}"
Абу Нуъайм, Аъмашдан, у Иброҳим Таймийдан, у отасидан, у Абу Зардан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: Мен қуёш ботаётган пайтда масжидда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга эдим. У: «Эй Абу Зар, қуёш қаерда ботишини биласанми?» дедилар. Мен: Аллаҳ ва Унинг Расули билувчироқ, дедим. У: «У Арш остига бориб сажда қилгунча кетади. Мана шу Аллаҳ таолонинг: Қуёш ўзи учун (белгиланган) қарор жойига (қараб) юради. Бу Азиз ва Олим (зот)нинг тақдиридир, деган сўзидир» дедилар.