حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَان ُ ـ غَيْرَ مَرَّةٍ ـ عَنْ عَمْرٍو، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ، عَنْ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَتْ أَمْوَالُ بَنِي النَّضِيرِ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم مِمَّا لَمْ يُوجِفِ الْمُسْلِمُونَ عَلَيْهِ بِخَيْلٍ وَلاَ رِكَابٍ، فَكَانَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَاصَّةً، يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ مِنْهَا نَفَقَةَ سَنَتِهِ، ثُمَّ يَجْعَلُ مَا بَقِيَ فِي السِّلاَحِ وَالْكُرَاعِ، عُدَّةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ.
Али ибн Абдуллаҳ, Суфёндан — бир неча бор — у Амрдан, у Зуҳрийдан, у Молик ибн Авс ибнул Ҳадасондан, у Умардан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: Бану Назир мол-мулклари Аллаҳ Ўз Расулига соллаллаҳу алайҳи васаллам файъ қилиб берган, мусулмонлар унинг учун на от, на туя чопиб (уруш қилиб) қўлга киритмаган (мол)лардан эди. Бас, у хос Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга тегишли эди. У ундан оиласига бир йиллик нафақасини сарфлар, сўнг қолганини Аллаҳ йўлида тайёргарлик бўлсин деб қурол-яроғ ва отларга (ажратарди).