حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، قَالَ حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، أَنَّهُ سَمِعَ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي رَافِعٍ، كَاتِبَ عَلِيٍّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَلِيًّا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ فَقَالَ " انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ بِهَا ظَعِينَةً مَعَهَا كِتَابٌ فَخُذُوهُ مِنْهَا ". فَذَهَبْنَا تَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا حَتَّى أَتَيْنَا الرَّوْضَةَ فَإِذَا نَحْنُ بِالظَّعِينَةِ فَقُلْنَا أَخْرِجِي الْكِتَابَ فَقَالَتْ مَا مَعِي مِنْ كِتَابٍ. فَقُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَنُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ. فَأَخْرَجَتْهُ مِنْ عِقَاصِهَا فَأَتَيْنَا بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا فِيهِ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى أُنَاسٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ مِمَّنْ بِمَكَّةَ يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا هَذَا يَا حَاطِبُ ". قَالَ لاَ تَعْجَلْ عَلَىَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مِنْ قُرَيْشٍ وَلَمْ أَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَكَانَ مَنْ مَعَكَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ لَهُمْ قَرَابَاتٌ يَحْمُونَ بِهَا أَهْلِيهِمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِمَكَّةَ فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي مِنَ النَّسَبِ فِيهِمْ أَنْ أَصْطَنِعَ إِلَيْهِمْ يَدًا يَحْمُونَ قَرَابَتِي وَمَا فَعَلْتُ ذَلِكَ كُفْرًا وَلاَ ارْتِدَادًا عَنْ دِينِي. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّهُ قَدْ صَدَقَكُمْ ". فَقَالَ عُمَرُ دَعْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ. فَقَالَ " إِنَّهُ شَهِدَ بَدْرًا وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ ـ عَزَّ وَجَلَّ ـ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ ". قَالَ عَمْرٌو وَنَزَلَتْ فِيهِ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ} قَالَ لاَ أَدْرِي الآيَةَ فِي الْحَدِيثِ أَوْ قَوْلُ عَمْرٍو. حَدَّثَنَا عَلِيٌّ قِيلَ لِسُفْيَانَ فِي هَذَا فَنَزَلَتْ {لاَ تَتَّخِذُوا عَدُوِّي} قَالَ سُفْيَانُ هَذَا فِي حَدِيثِ النَّاسِ حَفِظْتُهُ مِنْ عَمْرٍو وَمَا تَرَكْتُ مِنْهُ حَرْفًا وَمَا أُرَى أَحَدًا حَفِظَهُ غَيْرِي.
Ҳумайдий, Суфёндан, у Амр ибн Динордан: Менга Ҳасан ибн Муҳаммад ибн Али айтиб берди: У Алининг котиби Убайдуллаҳ ибн Абу Рофиъни: Мен Алини (розияллаҳу анҳу): Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мени, Зубайрни ва Миқдодни юбордилар ва: «Боринг, то Равзату Хох (жойига) етинглар, у ерда кажавада бир аёл бор, унинг ёнида бир мактуб (хат) бор, уни ундан олинг» дедилар. Биз отларимиз бизни чопиб олиб бориб, равзага етдик. Мана, кажавадаги аёл! Биз: Мактубни чиқар, дедик. У: Менинг олдимда ҳеч қандай мактуб йўқ, деди. Биз: Ё мактубни чиқарасан, ё кийимингни ечамиз, дедик. Шунда у уни сочининг орасидан чиқарди. Биз уни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга келтирдик. Мана, унда Ҳотиб ибн Абу Балтаъадан Маккадаги мушриклардан бир неча кишига (ёзилган) — уларга Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг баъзи ишини хабар қилувчи (хат) бор эди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бу нима, эй Ҳотиб?» дедилар. У: Менга шошилманг, эй Расулуллаҳ, мен Қурайшдан бўлган бир киши эдим, аммо уларнинг ўзидан (асл насабидан) эмасдим. Сиз билан бирга бўлган Муҳожирларнинг Маккада ўз аҳли ва молларини ҳимоя қиладиган қариндошлари бор эди. Мен уларда насабдан (қариндошликдан) маҳрум бўлганим учун, уларга бир яхшилик қилиб қўйиб, улар менинг қариндошларимни ҳимоя қилишларини хоҳладим. Мен буни куфрдан ёки динимдан қайтиб эмас, балки (шу учун) қилдим, деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «У сизларга рост айтди» дедилар. Умар: Эй Расулуллаҳ, мени қўйинг, унинг бўйнини урай, деди. У: «У Бадрда қатнашган. Сен қаердан биласан, эҳтимол Аллаҳ азза ва жалла Бадр аҳлига (раҳмат назари билан) боқиб: Хоҳлаганингизни қилинглар, мен сизларни кечирдим, дегандир» дедилар. Амр: Бу ҳақда «Эй иймон келтирганлар, Менинг душманимни ва сизнинг душманингизни... дўст тутманглар» (ояти) нозил бўлди, деди. (Суфён): Билмадим, оят ҳадиснинг (матни) ичидами ёки Амрнинг сўзими, деди. Бизга Али (айтиб берди): Суфёнга бу ҳақда: «Ла таттахизу адуввий...» (ояти) нозил бўлди (дейилганми?) дейилди. Суфён: Бу одамларнинг ҳадиси ичидадир, мен уни Амрдан ёдлаганман ва ундан бир ҳарфни ҳам тарк қилмадим, мендан бошқа ҳеч ким уни ёдлаган деб ўйламайман, деди.