حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، عَنْ أَبِيهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ لِي أَسْمَاءً، أَنَا مُحَمَّدٌ، وَأَنَا أَحْمَدُ، وَأَنَا الْمَاحِي الَّذِي يَمْحُو اللَّهُ بِيَ الْكُفْرَ، وَأَنَا الْحَاشِرُ الَّذِي يُحْشَرُ النَّاسُ عَلَى قَدَمِي، وَأَنَا الْعَاقِبُ ".
Абул Ямон, Шуъайбдан, у Зуҳрийдан: Менга Муҳаммад ибн Жубайр ибн Мутъим отасидан (розияллаҳу анҳу) хабар берди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: «Менинг (бир неча) исмларим бор: Мен Муҳаммадман, мен Аҳмадман, мен Моҳийман — Аллаҳ мен билан куфрни маҳв қилади (йўқотади); мен Ҳоширман — одамлар менинг қадамим (изим) ортидан тўпланадилар; ва мен Оқибман (сўнгги пайғамбарман)» деганларини эшитдим.