Мағфират сўрасанг ҳам сўрамасанг ҳам баробар

Payg'ambarning Qur'an tafsiri · 1 ҳадис

باب قَوْلِهِ ‏ {‏سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ‏} ‏

حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنَّا فِي غَزَاةٍ ـ قَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً فِي جَيْشٍ ـ فَكَسَعَ رَجُلٌ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ الأَنْصَارِيُّ يَا لَلأَنْصَارِ‏.‏ وَقَالَ الْمُهَاجِرِيُّ يَا لَلْمُهَاجِرِينَ‏.‏ فَسَمِعَ ذَاكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ مَا بَالُ دَعْوَى جَاهِلِيَّةٍ ‏"‏ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَسَعَ رَجُلٌ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ دَعُوهَا فَإِنَّهَا مُنْتِنَةٌ ‏"‏‏.‏ فَسَمِعَ بِذَلِكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ فَقَالَ فَعَلُوهَا، أَمَا وَاللَّهِ لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الأَعَزُّ مِنْهَا الأَذَلَّ‏.‏ فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ عُمَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ دَعْهُ لاَ يَتَحَدَّثُ النَّاسُ أَنَّ مُحَمَّدًا يَقْتُلُ أَصْحَابَهُ ‏"‏ وَكَانَتِ الأَنْصَارُ أَكْثَرَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ حِينَ قَدِمُوا الْمَدِينَةَ، ثُمَّ إِنَّ الْمُهَاجِرِينَ كَثُرُوا بَعْدُ‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ فَحَفِظْتُهُ مِنْ عَمْرٍو قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ جَابِرًا كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Али, Суфёндан: Амр айтди: Жобир ибн Абдуллаҳни (розияллаҳу анҳумо) эшитдим: Биз бир ғазотда эдик — Суфён бир марта «лашкарда» деди — Муҳожирлардан бир киши Ансордан бир кишини (орқасига) тепиб қолди. Ансорий: Эй Ансорлар (ёрдамга)! деди. Муҳожир: Эй Муҳожирлар (ёрдамга)! деди. Буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам эшитиб: «Бу қанақа жоҳилият даъвати?» дедилар. Улар: Эй Расулуллаҳ, Муҳожирлардан бир киши Ансордан бир кишини тепди, дедилар. У: «Уни (бу даъватни) қўйинглар, чунки у сасийқдир (ёмон ҳидли)» дедилар. Буни Абдуллаҳ ибн Убай эшитиб: Шундай қилдиларми? Аллаҳга қасам, агар Мадинага қайтсак, албатта азиз (киши) ундан хор (киши)ни чиқариб юборади, деди. Бу Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга етди. Шунда Умар туриб: Эй Расулуллаҳ, мени қўйинг, шу мунофиқнинг бўйнини урай, деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уни қўй, одамлар Муҳаммад ўз саҳобаларини ўлдиради деб гапирмасин» дедилар. Ансорлар Мадинага келганларида Муҳожирлардан кўпроқ эдилар, кейин Муҳожирлар кўпайдилар. Суфён: Мен буни Амрдан ёдладим, деди. Амр: Жобирни эшитдим: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга эдик, деди.