حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ سَمِعْتُ عُبَيْدَ بْنَ حُنَيْنٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ أَرَدْتُ أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنِ الْمَرْأَتَانِ اللَّتَانِ تَظَاهَرَتَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَمَا أَتْمَمْتُ كَلاَمِي حَتَّى قَالَ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ.
Али, Суфёндан, у Яҳё ибн Саиддан: Убайд ибн Ҳунайнни эшитдим: Ибн Аббосни (розияллаҳу анҳумо) айтиб бераётганини эшитдим: Мен Умардан сўрашни истаб: Эй амирул мўминин, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга қарши тил бириктирган икки аёл кимлар? дедим. Гапимни тугатмасимдан у: Оиша ва Ҳафса, деди.