حَدَّثَنِي مَحْمُودٌ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأُنْزِلَتْ عَلَيْهِ وَالْمُرْسَلاَتِ، وَإِنَّا لَنَتَلَقَّاهَا مِنْ فِيهِ فَخَرَجَتْ حَيَّةٌ، فَابْتَدَرْنَاهَا فَسَبَقَتْنَا فَدَخَلَتْ جُحْرَهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وُقِيَتْ شَرَّكُمْ، كَمَا وُقِيتُمْ شَرَّهَا ".
Маҳмуд, Убайдуллаҳдан, у Исроилдан, у Мансурдан, у Иброҳимдан, у Алқамадан, у Абдуллаҳдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга эдик, унга «Вал-Мурсалот» нозил қилинди, биз уни у кишининг оғзидан олаётган (эшитиб ёдлаётган) эдик, шунда бир илон чиқди. Биз уни (ўлдиргани) шошилдик, аммо у биздан ўзиб, ўз инига кириб кетди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сизларнинг шарридан сақлангани каби, у ҳам сизларнинг шаррингиздан сақланди» дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ مَنْصُورٍ، بِهَذَا. وَعَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، مِثْلَهُ. وَتَابَعَهُ أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ عَنْ إِسْرَائِيلَ،. وَقَالَ حَفْصٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ وَسُلَيْمَانُ بْنُ قَرْمٍ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ،. قَالَ يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ،. وَقَالَ ابْنُ إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ
Абда ибн Абдуллаҳ, Яҳё ибн Одамдан, у Исроилдан, у Мансурдан шуни (ривоят қилди); ва Исроилдан, у Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Алқамадан, у Абдуллаҳдан шунинг ўхшашини (ривоят қилди). Буни Асвад ибн Омир Исроилдан (ривоят қилиб) мутобаъа қилди. Ҳафс, Абу Муовия ва Сулаймон ибн Қарм Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Асваддан (ривоят қилдилар). Яҳё ибн Ҳаммод: Бизга Абу Авона Муғирадан, у Иброҳимдан, у Алқамадан, у Абдуллаҳдан (ривоят қилди), деди. Ибн Ишоқ Абдураҳмон ибнул Асваддан, у отасидан, у Абдуллаҳдан (ривоят қилди).
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَارٍ إِذْ نَزَلَتْ عَلَيْهِ وَالْمُرْسَلاَتِ فَتَلَقَّيْنَاهَا مِنْ فِيهِ وَإِنَّ فَاهُ لَرَطْبٌ بِهَا إِذْ خَرَجَتْ حَيَّةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " عَلَيْكُمُ اقْتُلُوهَا ". قَالَ فَابْتَدَرْنَاهَا فَسَبَقَتْنَا ـ قَالَ ـ فَقَالَ " وُقِيَتْ شَرَّكُمْ، كَمَا وُقِيتُمْ شَرَّهَا ".
Қутайба, Жарирдан, у Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Асваддан ривоят қилади: Абдуллаҳ айтди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бир ғорда эдик, шунда унга «Вал-Мурсалот» нозил қилинди, биз уни у кишининг оғзидан олаётган эдик, оғизлари ҳали у (сура) билан ҳўл (янги) эди, шунда бир илон чиқди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уни ўлдиринг» дедилар. Биз уни (ўлдиргани) шошилдик, аммо у биздан ўзиб кетди. У: «Сизларнинг шаррингиздан сақлангани каби, у ҳам сизларнинг шаррингиздан сақланди» дедилар.