حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي بَقِيعِ الْغَرْقَدِ فِي جَنَازَةٍ فَقَالَ " مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ وَقَدْ كُتِبَ مَقْعَدُهُ مِنَ الْجَنَّةِ وَمَقْعَدُهُ مِنَ النَّارِ ". فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلاَ نَتَّكِلُ فَقَالَ " اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ ". ثُمَّ قَرَأَ {فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى * وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى} إِلَى قَوْلِهِ {لِلْعُسْرَى}
Абу Нуъайм, Суфёндан, у Аъмашдан, у Саъд ибн Убайдадан, у Абу Абдураҳмон Суламийдан, у Алидан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Бақиъул Ғарқадда бир жанозада эдик. У: «Сизлардан ҳеч ким йўқки, унинг жаннатдаги ўрни ва дўзахдаги ўрни ёзиб қўйилмаган бўлса» дедилар. Улар: Эй Расулуллаҳ, унда (тақдирга) таяниб (амални тарк қила) қолмайликми? дедилар. У: «Амал қилинглар, ҳар ким (ўзига яратилгани учун) муяссар қилингандир» дедилар. Сўнг «Бас, ким (мол) бериб, тақво қилса ва энг гўзал (калима)ни тасдиқласа...» дан то «...қийинчиликка (муяссар қиламиз)» деган сўзигача ўқидилар.