حَدَّثَنَا حَسَّانُ بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لأُبَىٍّ " إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي أَنْ أَقْرَأَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ ". قَالَ أُبَىٌّ آللَّهُ سَمَّانِي لَكَ قَالَ " اللَّهُ سَمَّاكَ لِي ". فَجَعَلَ أُبَىٌّ يَبْكِي. قَالَ قَتَادَةُ فَأُنْبِئْتُ أَنَّهُ قَرَأَ عَلَيْهِ {لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ}
Ҳассон ибн Ҳассон, Ҳаммомдан, у Қатодадан, у Анасдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Убаййга: «Албатта Аллаҳ менга сенга Қуръан ўқиб беришни буюрди» дедилар. Убайй: Аллаҳми сени (исмимни) тилга олди? деди. У: «Аллаҳ сени менга (исмингни) тилга олди» дедилар. Шунда Убайй йиғлай бошлади. Қатода: Менга у (Набий) унга «Лам якуниллазийна кафару мин аҳлил китоб» (сурасини) ўқигани хабар берилди, деди.