حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَبُو لَهَبٍ تَبًّا لَكَ أَلِهَذَا جَمَعْتَنَا فَنَزَلَتْ {تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ}.
Умар ибн Ҳафс, отасидан, у Аъмашдан: Менга Амр ибн Мурра, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан (розияллаҳу анҳумо) айтиб берди: Абу Лаҳаб: Ҳалокат бўлсин сенга, бизни шунинг учун йиғдингми? деди. Шунда «Абу Лаҳабнинг икки қўли ҳалок бўлди» (ояти) нозил бўлди.