حَدَّثَنَا صَدَقَةُ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ يَحْيَى بَعْضُ الْحَدِيثِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، قَالَ قَالَ لِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اقْرَأْ عَلَىَّ ". قُلْتُ آقْرَأُ عَلَيْكَ وَعَلَيْكَ أُنْزِلَ قَالَ " فَإِنِّي أُحِبُّ أَنْ أَسْمَعَهُ مِنْ غَيْرِي ". فَقَرَأْتُ عَلَيْهِ سُورَةَ النِّسَاءِ حَتَّى بَلَغْتُ {فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاَءِ شَهِيدًا} قَالَ " أَمْسِكْ ". فَإِذَا عَيْنَاهُ تَذْرِفَانِ.
Садақа бизга айтди, Яҳё бизга хабар берди, у Суфёндан, у Сулаймондан, у Иброҳимдан, у Абидадан, у Абдуллаҳдан — Яҳё ҳадиснинг баъзисини Амр ибн Муррадан (деди): У айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам менга деди: «Менга (Қуръан) ўқиб бер.» Мен дедим: «Сенга ўқиб берайми, ҳолбуки сенга нозил қилинган-ку?» У деди: «Мен уни ўзимдан бошқадан эшитишни севаман.» Мен унга Нисо сурасини ўқиб бердим, то «Ҳар бир умматдан бир гувоҳ келтириб, сени буларга гувоҳ қилиб келтирсак, қандай бўлади?» (оятига) етгунимча. У деди: «Тўхта.» Қарасам, унинг икки кўзи ёш тўкар эди.