حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ ذُكِرَ التَّلاَعُنُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عَاصِمُ بْنُ عَدِيٍّ فِي ذَلِكَ قَوْلاً، ثُمَّ انْصَرَفَ، فَأَتَاهُ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ يَشْكُو إِلَيْهِ أَنَّهُ وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، فَقَالَ عَاصِمٌ مَا ابْتُلِيتُ بِهَذَا إِلاَّ لِقَوْلِي، فَذَهَبَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ بِالَّذِي وَجَدَ عَلَيْهِ امْرَأَتَهُ وَكَانَ ذَلِكَ الرَّجُلُ مُصْفَرًّا قَلِيلَ اللَّحْمِ سَبْطَ الشَّعَرِ، وَكَانَ الَّذِي ادَّعَى عَلَيْهِ أَنَّهُ وَجَدَهُ عِنْدَ أَهْلِهِ خَدْلاً آدَمَ كَثِيرَ اللَّحْمِ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ بَيِّنْ ". فَجَاءَتْ شَبِيهًا بِالرَّجُلِ الَّذِي ذَكَرَ زَوْجُهَا أَنَّهُ وَجَدَهُ، فَلاَعَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُمَا. قَالَ رَجُلٌ لاِبْنِ عَبَّاسٍ فِي الْمَجْلِسِ هِيَ الَّتِي قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَوْ رَجَمْتُ أَحَدًا بِغَيْرِ بَيِّنَةٍ رَجَمْتُ هَذِهِ ". فَقَالَ لاَ تِلْكَ امْرَأَةٌ كَانَتْ تُظْهِرُ فِي الإِسْلاَمِ السُّوءَ قَالَ أَبُو صَالِحٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ خَدِلاً.
Саид ибн Уфайр, Лайсдан, у Яҳё ибн Саиддан, у Абдураҳмон ибнул Қосимдан, у Қосим ибн Муҳаммаддан, у Ибн Аббосдан ривоят қилади: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурида лиъанлашиш зикр қилинди. Осим ибн Адий бу ҳақда бир гап айтди, сўнг кетди. Унинг қавмидан бир киши унга — хотини билан бирга бир эркакни топганини шикоят қилиб — келди. Осим: Мен бу (балога) фақат гапим сабабли гирифтор бўлдим, деди ва уни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга олиб борди, унга хотинини қандай (ҳолда) топганини хабар берди. Ўша киши (эр) сариқ тусли, кам гўштли, сочи текис эди; у (эр) аҳли ҳузурида топган (деб даъво қилган киши эса) қотма (йўғон болдирли), буғдой ранг, кўп гўштли эди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳим, (ҳақиқатни) баён қил» дедилар. У (аёл) эри топганини зикр қилган кишига ўхшаш (бола) туғди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам улар орасида лиъан қилдирдилар. Бир киши мажлисда Ибн Аббосга: У Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Агар мен ҳужжатсиз бирорни ражм қилганимда, мана шуни ражм қилган бўлар эдим» деган (аёл)ми? деди. У: Йўқ, у Исломда ёмонликни ошкора қилувчи бир аёл эди, деди. Абу Солиҳ ва Абдуллаҳ ибн Юсуф «хадилан» (пишиқ болдирли деб) дедилар.