حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ رِفَاعَةَ، الْقُرَظِيَّ تَزَوَّجَ امْرَأَةً، ثُمَّ طَلَّقَهَا فَتَزَوَّجَتْ آخَرَ فَأَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَتْ لَهُ أَنَّهُ لاَ يَأْتِيهَا، وَإِنَّهُ لَيْسَ مَعَهُ إِلاَّ مِثْلُ هُدْبَةٍ فَقَالَ " لاَ حَتَّى تَذُوقِي عُسَيْلَتَهُ، وَيَذُوقَ عُسَيْلَتَكِ ".
Амр ибн Али, Яҳёдан, у Ҳишомдан: Менга отам, у Оишадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан айтиб берди; ва Усмон ибн Абу Шайба, Абдадан, у Ҳишомдан, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилади: Рифўа Қуразоий бир аёлга уйланди, сўнг уни талоқ қилди. У (аёл) бошқага турмуш қурди, сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб, унга — у (янги эри) унга (жинсий) яқинлашмаслигини ва унда фақат (кийим) попугидек (заиф нарса) борлигини зикр қилди. У: «Йўқ, то сен унинг асалини, у сенинг асалини тотмагунча (биринчи эрингга қайтмайсан)» дедилар.