حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عُوَيْمِرًا الْعَجْلاَنِيَّ جَاءَ إِلَى عَاصِمِ بْنِ عَدِيٍّ الأَنْصَارِيِّ، فَقَالَ لَهُ يَا عَاصِمُ أَرَأَيْتَ رَجُلاً وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ، أَمْ كَيْفَ يَفْعَلُ سَلْ لِي يَا عَاصِمُ عَنْ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَ عَاصِمٌ عَنْ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسَائِلَ وَعَابَهَا حَتَّى كَبُرَ عَلَى عَاصِمٍ مَا سَمِعَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَجَعَ عَاصِمٌ إِلَى أَهْلِهِ جَاءَ عُوَيْمِرٌ فَقَالَ يَا عَاصِمُ مَاذَا قَالَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عَاصِمٌ لَمْ تَأْتِنِي بِخَيْرٍ، قَدْ كَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسْأَلَةَ الَّتِي سَأَلْتُهُ عَنْهَا. قَالَ عُوَيْمِرٌ وَاللَّهِ لاَ أَنْتَهِي حَتَّى أَسْأَلَهُ عَنْهَا فَأَقْبَلَ عُوَيْمِرٌ حَتَّى أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَسَطَ النَّاسِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ رَجُلاً وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ، أَمْ كَيْفَ يَفْعَلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ فِيكَ وَفِي صَاحِبَتِكَ فَاذْهَبْ فَأْتِ بِهَا ". قَالَ سَهْلٌ فَتَلاَعَنَا وَأَنَا مَعَ النَّاسِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا فَرَغَا قَالَ عُوَيْمِرٌ كَذَبْتُ عَلَيْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنْ أَمْسَكْتُهَا، فَطَلَّقَهَا ثَلاَثًا قَبْلَ أَنْ يَأْمُرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَكَانَتْ تِلْكَ سُنَّةُ الْمُتَلاَعِنَيْنِ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф, Моликдан, у Ибн Шиҳобдан ривоят қилади: Саҳл ибн Саъд Соидий унга хабар берди: Уваймир Ажлоний Осим ибн Адий Ансорийнинг олдига келиб, унга: Эй Осим, айтинг-чи, бир киши хотини билан бирга (бошқа) бир эркакни топса, уни ўлдирадими, сизлар эса уни (қотилни) ўлдирасизларми, ёки у қандай қилсин? Менга бу ҳақда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўраб бер, эй Осим, деди. Осим бу ҳақда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўради. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (бундай) саволларни ёқтирмадилар ва уларни айб санадилар, ҳатто Осимга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитгани оғир ботди. Осим ўз аҳлига қайтганида, Уваймир келиб: Эй Осим, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сенга нима дедилар? деди. Осим: Сен менга яхшилик келтирмадинг. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мен сўраган саволни ёқтирмадилар, деди. Уваймир: Аллаҳга қасам, мен ундан бу ҳақда сўрамагунимча тўхтамайман, деди. Уваймир келиб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга одамлар орасига (воситасига) келиб: Эй Расулуллаҳ, айтинг-чи, бир киши хотини билан бирга (бошқа) бир эркакни топса, уни ўлдирадими, сизлар эса уни ўлдирасизларми, ёки у қандай қилсин? деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳ сен ва сенинг жуфтинг ҳақида (оят) нозил қилди. Бор, уни олиб кел» дедилар. Саҳл айтди: Улар лиъанлашдилар (лаънатлашиб қасамлашдилар), мен одамлар билан Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурида эдим. Улар тугатганида, Уваймир: Агар уни ушлаб қолсам, мен унга ёлғон айтган бўламан, эй Расулуллаҳ, деди ва уни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам буюрмасидан олдин уч (талоқ билан) талоқ қилди. Ибн Шиҳоб: Мана шу лиъанлашган икки кишининг суннати (қоидаси) бўлди, деди.