حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نُرْسِلُ الْكِلاَبَ الْمُعَلَّمَةَ. قَالَ " كُلْ مَا أَمْسَكْنَ عَلَيْكَ ". قُلْتُ وَإِنْ قَتَلْنَ قَالَ " وَإِنْ قَتَلْنَ ". قُلْتُ وَإِنَّا نَرْمِي بِالْمِعْرَاضِ. قَالَ " كُلْ مَا خَزَقَ، وَمَا أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَلاَ تَأْكُلْ ".
Қабиса, Суфёндан, у Мансурдан, у Иброҳимдан, у Ҳаммом ибнул Ҳорисдан, у Адий ибн Ҳотимдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: У: Мен: Эй Расулуллаҳ, биз ўргатилган (махсус) итларни қўйиб юборамиз (овга), дедим. У: «Улар сен учун ушлаб қолганини е» дедилар. Мен: Ўлдирса ҳам(ми)? дедим. У: «Ўлдирса ҳам» дедилар. Мен: Биз миърод (учли таёқ) билан отамиз, дедим. У: «(Учи билан) тешиб (жароҳатлаб) ўлдирганини е; кўндаланг (ён)и билан текканини эса ема» дедилар.