حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ، يُحَدِّثُهُ عَنْ مَيْمُونَةَ، أَنَّ فَأْرَةً، وَقَعَتْ، فِي سَمْنٍ فَمَاتَتْ، فَسُئِلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْهَا فَقَالَ " أَلْقُوهَا وَمَا حَوْلَهَا وَكُلُوهُ ". قِيلَ لِسُفْيَانَ فَإِنَّ مَعْمَرًا يُحَدِّثُهُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ. قَالَ مَا سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ يَقُولُ إِلاَّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ مَيْمُونَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَلَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنْهُ مِرَارًا.
Ҳумайдий, Суфёндан, у Зуҳрийдан: Менга Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утба хабар берди: У Ибн Аббосни Маймунадан айтиб бераётганини эшитди: Бир сичқон ёғга тушиб, ўлди. Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан у ҳақда сўралди. У: «Уни ва атрофидагини олиб ташланглар ва уни енглар» дедилар. Суфёнга: Маъмар уни Зуҳрийдан, у Саид ибнул Мусайябдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилади-ку, дейилди. У: Мен Зуҳрийни фақат Убайдуллаҳдан, у Ибн Аббосдан, у Маймунадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан (деб айтганини) эшитганман, мен уни ундан кўп марта эшитганман, деди.
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ الدَّابَّةِ، تَمُوتُ فِي الزَّيْتِ وَالسَّمْنِ وَهْوَ جَامِدٌ أَوْ غَيْرُ جَامِدٍ، الْفَأْرَةِ أَوْ غَيْرِهَا قَالَ بَلَغَنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ بِفَأْرَةٍ مَاتَتْ فِي سَمْنٍ، فَأَمَرَ بِمَا قَرُبَ مِنْهَا فَطُرِحَ ثُمَّ أُكِلَ، عَنْ حَدِيثِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ.
Абдон, Абдуллаҳдан, у Юнусдан, у Зуҳрийдан — зайтун ёғи ва ёғга (самн) — у (ёғ) қуюқ ёки қуюқ эмас (суюқ) ҳолда — ўладиган жонзот, сичқон ёки бошқаси ҳақида (сўралди): У: Бизга етиб келишича, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ёғга тушиб ўлган сичқон ҳақида — унга яқин (жойни) олиб ташлашни буюрдилар, у олиб ташланди, сўнг (қолгани) ейилди — Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳнинг ҳадисидан, деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ مَيْمُونَةَ ـ رضى الله عنهم ـ قَالَتْ سُئِلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ فَأْرَةٍ سَقَطَتْ فِي سَمْنٍ فَقَالَ " أَلْقُوهَا وَمَا حَوْلَهَا وَكُلُوهُ ".
Абдулазиз ибн Абдуллаҳ, Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, у Ибн Аббосдан, у Маймунадан (розияллаҳу анҳум) ривоят қилади: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ёғга тушган сичқон ҳақида сўралди. У: «Уни ва атрофидагини олиб ташланглар ва уни (қолганини) енглар» дедилар, деди.