حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ وُلِدَ لِرَجُلٍ مِنَّا غُلاَمٌ فَسَمَّاهُ الْقَاسِمَ فَقُلْنَا لاَ نَكْنِيكَ أَبَا الْقَاسِمِ وَلاَ كَرَامَةَ. فَأَخْبَرَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " سَمِّ ابْنَكَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ ".
Садақа ибнул Фазл, Ибн Уяйнадан: Бизга Ибнул Мункадир, у Жобирдан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: У: Биздан бир кишига ўғил туғилди, у унинг исмини Қосим қўйди. Биз: Биз сени Абул Қосим (деб) куня қилмаймиз, ва (сенга бу) иззат ҳам (бермаймиз), дедик. У буни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга хабар берди. У: «Ўғлингни Абдураҳмон деб ата» дедилар.