حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، وَمَنْصُورٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي جَنَازَةٍ فَجَعَلَ يَنْكُتُ الأَرْضَ بِعُودٍ، فَقَالَ " لَيْسَ مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ وَقَدْ فُرِغَ مِنْ مَقْعَدِهِ مِنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ ". فَقَالُوا أَفَلاَ نَتَّكِلُ قَالَ " اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ ". {فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى} الآيَةَ.
Муҳаммад ибн Башшор, Ибн Абу Адийдан, у Шуъбадан, у Сулаймон ва Мансурдан, у Саъд ибн Убайдадан, у Абу Абдураҳмон Суламийдан, у Алидан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: У: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бир жаноза(да) эдик. У киши бир чўп билан ерни чуқилай бошлаб: «Сизлардан ҳеч ким йўқки, жаннат ва дўзахдаги ўрни (тақдири) ёзиб бўлинмаган бўлса» дедилар. Улар: Ундай бўлса, (амални қўйиб) таваккул қилмаймизми? дедилар. У: «Амал қилинглар, ҳар ким(га тақдир қилинган нарса) осон қилинган» дедилар — «Бас, ким (Аллаҳ йўлида) берса ва (гуноҳдан) сақланса...» (оятини ўқидилар).