وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ رَبِيعَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ ذَكَرَ رَجُلاً مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَخَذَ خَشَبَةً فَنَقَرَهَا، فَأَدْخَلَ فِيهَا أَلْفَ دِينَارٍ وَصَحِيفَةً مِنْهُ إِلَى صَاحِبِهِ. وَقَالَ عُمَرُ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِيهِ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " نَجَرَ خَشَبَةً، فَجَعَلَ الْمَالَ فِي جَوْفِهَا، وَكَتَبَ إِلَيْهِ صَحِيفَةً مِنْ فُلاَنٍ إِلَى فُلاَنٍ ".
Лайс: Менга Жаъфар ибн Рабиъа, у Абдураҳмон ибн Ҳурмуздан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу), у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан айтиб берди: У киши Бани Исроилдан бир кишини зикр қилдилар — у бир ёғочни олиб, уни ўйди ва унга минг динор ва ўзидан дўстига (ёзилган) бир мактуб солди. Умар ибн Абу Салама отасидан: У Абу Ҳурайрани эшитди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «У бир ёғочни йўнди, молни унинг ичига солди ва унга фалондан фалонга (деб) бир мактуб ёзди» дедилар (деди).