حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي شَقِيقٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا إِذَا صَلَّيْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قُلْنَا السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ قَبْلَ عِبَادِهِ، السَّلاَمُ عَلَى جِبْرِيلَ، السَّلاَمُ عَلَى مِيكَائِيلَ، السَّلاَمُ عَلَى فُلاَنٍ، فَلَمَّا انْصَرَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلاَمُ، فَإِذَا جَلَسَ أَحَدُكُمْ فِي الصَّلاَةِ فَلْيَقُلِ التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ، وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ. فَإِنَّهُ إِذَا قَالَ ذَلِكَ أَصَابَ كُلَّ عَبْدٍ صَالِحٍ فِي السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ. ثُمَّ يَتَخَيَّرْ بَعْدُ مِنَ الْكَلاَمِ مَا شَاءَ ".
Умар ибн Ҳафс, отасидан: Бизга Аъмаш: Менга Шақиқ, у Абдуллаҳдан айтиб берди: У: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан намоз ўқиганимизда: Бандаларидан олдин Аллаҳга салом бўлсин, Жибрилга салом бўлсин, Микоилга салом бўлсин, фалонга салом бўлсин, дер эдик. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам (намоздан) бўшаб, бизга юзланиб: «Албатта Аллаҳ — Саломдир. Бас, сизлардан бирингиз намозда ўтирганида: Ат-таҳийяту лиллаҳи вас-солавату ват-тоййибату, ас-саламу алайка айюҳан-набийю ва раҳматуллаҳи ва баракатуҳу, ас-саламу алайна ва ала ибадиллаҳис-солиҳийн (Таҳийялар, намозлар ва пок нарсалар Аллаҳга хосдир; сенга салом бўлсин, эй Набий, ва Аллаҳнинг раҳмати ва баракотлари; бизга ва Аллаҳнинг солиҳ бандаларига салом бўлсин), десин — чунки у буни айтса, осмон ва ердаги ҳар бир солиҳ бандага (саломи) етади — Ашҳаду ан ла илаҳа иллаллаҳ ва ашҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳу. Сўнг ундан кейин сўзлардан хоҳлаганини танласин» дедилар.