Taqdir kitobi

Sahihul Buxoriy · 26 hadis · 2/2-sahifa

كتاب القدر

6350-hadis

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنِي قَيْسٌ، قَالَ أَتَيْتُ خَبَّابًا وَقَدِ اكْتَوَى سَبْعًا فِي بَطْنِهِ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ لَوْلاَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَانَا أَنْ نَدْعُوَ بِالْمَوْتِ لَدَعَوْتُ بِهِ‏.‏

Muhammad ibnul Musanno, Yahyodan, u Ismoildan: Menga Qays aytib berdi: U: Men Xabbobning oldiga keldim, u qornidan yetti marta dog'latgan (kayy) edi. Men uning shunday deyayotganini eshitdym: Agar Nabiy sollallahu alayhi vasallam bizni o'limni tilashdan qaytarmaganlarida edi, men uni tilar edim, dedi.

6351-hadis

حَدَّثَنَا ابْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لاَ يَتَمَنَّيَنَّ أَحَدٌ مِنْكُمُ الْمَوْتَ لِضُرٍّ نَزَلَ بِهِ، فَإِنْ كَانَ لاَ بُدَّ مُتَمَنِّيًا لِلْمَوْتِ فَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ أَحْيِنِي مَا كَانَتِ الْحَيَاةُ خَيْرًا لِي، وَتَوَفَّنِي إِذَا كَانَتِ الْوَفَاةُ خَيْرًا لِي ‏"‏‏.‏

Ibn Salom, Ismoil ibn Ulayyadan, u Abdulaziz ibn Suhaybdan, u Anasdan (roziyallahu anhu) rivoyat qiladi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Sizlardan hech kim o'ziga yetgan zarar (kasallik) sababli o'limni aslo orzu qilmasin; agar (orzu qilmay) iloji bo'lmasa, aytsin: Allahim, agar hayot men uchun yaxshi bo'lsa, meni tirik qoldir; agar o'lim men uchun yaxshi bo'lsa, meni vafot ettir» dedilar.

6352-hadis

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، عَنِ الْجَعْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ سَمِعْتُ السَّائِبَ بْنَ يَزِيدَ، يَقُولُ ذَهَبَتْ بِي خَالَتِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَ أُخْتِي وَجِعٌ‏.‏ فَمَسَحَ رَأْسِي، وَدَعَا لِي بِالْبَرَكَةِ، ثُمَّ تَوَضَّأَ فَشَرِبْتُ مِنْ وَضُوئِهِ، ثُمَّ قُمْتُ خَلْفَ ظَهْرِهِ، فَنَظَرْتُ إِلَى خَاتَمِهِ بَيْنَ كَتِفَيْهِ مِثْلَ زِرِّ الْحَجَلَةِ‏.‏

Qutayba ibn Said, Hotimdan, u Ja'd ibn Abdurahmondan rivoyat qiladi: Soib ibn Yazidni shunday deyayotganini eshitdym: Xolam meni Rasulullah sollallahu alayhi vasallamning oldiga olib bordi va: Ey Rasulullah, jiyanim kasal, dedi. U kishi boshimni surdilar va men uchun baraka(li) duo qildilar, so'ng tahorat oldilar, men u kishining tahorat (suvi)dan ichdym, so'ng u kishining orqasi ortida turdym, ikki kuragi orasida — kaklik tuxumidek — muhrini (nubuvvat muhrini) ko'rdym.

6353-hadis

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي عَقِيلٍ، أَنَّهُ كَانَ يَخْرُجُ بِهِ جَدُّهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هِشَامٍ مِنَ السُّوقِ أَوْ إِلَى السُّوقِ فَيَشْتَرِي الطَّعَامَ، فَيَلْقَاهُ ابْنُ الزُّبَيْرِ وَابْنُ عُمَرَ فَيَقُولاَنِ أَشْرِكْنَا فَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَدْ دَعَا لَكَ بِالْبَرَكَةِ‏.‏ فَرُبَّمَا أَصَابَ الرَّاحِلَةَ كَمَا هِيَ، فَيَبْعَثُ بِهَا إِلَى الْمَنْزِلِ‏.‏

Abdulloh ibn Yusuf, Ibn Vahbdan: Bizga Said ibn Abu Ayyub, u Abu Aqildan rivoyat qiladi: Uni bobosi Abdulloh ibn Hishom bozordan — yoki bozorga — olib chiqar va taom sotib olar edi. Unga Ibn Zubayr va Ibn Umar uchrab: Bizni (xaridga) sherik qil, chunki Nabiy sollallahu alayhi vasallam senga baraka(li) duo qilgan edilar, der edilar. Ba'zan u (Abdulloh) butun bir ulov(yuki)ni (bir bo'lib) topar (oluvchi bo'lar) va uni manzilga jo'natar edi.

6354-hadis

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ، وَهُوَ الَّذِي مَجَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي وَجْهِهِ وَهْوَ غُلاَمٌ مِنْ بِئْرِهِمْ‏.‏

Abdulaziz ibn Abdulloh, Ibrohim ibn Sa'ddan, u Solih ibn Kaysondan, u Ibn Shihobdan rivoyat qiladi: Menga Mahmud ibnur Rabi' xabar berdi — u — Rasulullah sollallahu alayhi vasallam bola(chaqaloq) paytida quduqlaridan (suv olib) uning yuziga (suv) purkagan (kishi)dir.

6355-hadis

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُؤْتَى بِالصِّبْيَانِ فَيَدْعُو لَهُمْ، فَأُتِيَ بِصَبِيٍّ فَبَالَ عَلَى ثَوْبِهِ، فَدَعَا بِمَاءٍ فَأَتْبَعَهُ إِيَّاهُ، وَلَمْ يَغْسِلْهُ‏.‏

Abdon, Abdullohdan: Bizga Hishom ibn Urva, u otasidan, u Oishadan (roziyallahu anho) xabar berdi: U: Nabiy sollallahu alayhi vasallamga bolalar keltirilar, u kishi ular uchun duo qilar edilar. Bir bola keltirildi, u u kishining kiyimiga bavl qildi. U kishi suv so'rab, uni (siydikni) ketidan ho'llab yubordilar, uni yuvmadilar.