باب مَنْ أَمَرَ غَيْرَ الإِمَامِ بِإِقَامَةِ الْحَدِّ غَائِبًا عَنْهُ
حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَعْرَابِ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ جَالِسٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ بِكِتَابِ اللَّهِ. فَقَامَ خَصْمُهُ فَقَالَ صَدَقَ اقْضِ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِكِتَابِ اللَّهِ، إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ، فَافْتَدَيْتُ بِمِائَةٍ مِنَ الْغَنَمِ وَوَلِيدَةٍ، ثُمَّ سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ، فَزَعَمُوا أَنَّ مَا عَلَى ابْنِي جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ. فَقَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ، أَمَّا الْغَنَمُ وَالْوَلِيدَةُ فَرَدٌّ عَلَيْكَ، وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ، وَأَمَّا أَنْتَ يَا أُنَيْسُ فَاغْدُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا فَارْجُمْهَا ". فَغَدَا أُنَيْسٌ فَرَجَمَهَا.
Абу Ҳурайра ва Зайд ибн Холид (ривоят қилдилар): Аъробийлардан бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га, у ўтирганда келиб: "Эй Расулуллаҳ, Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қил" деди. Унинг хасми туриб: "Рост айтди, унга Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қил, эй Расулуллаҳ. Менинг ўғлим бу (киши)нинг асифи эди, унинг хотини билан зино қилди. Менга ўғлимга ражм бор деб айтдилар, мен юз қўй ва бир чўри билан фидя бердим. Кейин илм аҳлидан сўрадим, улар ўғлимга юз қамчи ва бир йил сургун (бор) деб айтдилар" деди. (Набий): "Жони қўлимда бўлган Зотга қасамки, ораингизда албатта Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қиламан: қўй ва чўри сенга қайтарилди, ўғлингга юз қамчи ва бир йил сургун; сен эса, эй Унайс, бу (киши)нинг хотинига бориб, уни ражм қил" деди. Унайс унга борди ва уни ражм қилди.
حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَعْرَابِ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ جَالِسٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ بِكِتَابِ اللَّهِ. فَقَامَ خَصْمُهُ فَقَالَ صَدَقَ اقْضِ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِكِتَابِ اللَّهِ، إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ، فَافْتَدَيْتُ بِمِائَةٍ مِنَ الْغَنَمِ وَوَلِيدَةٍ، ثُمَّ سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ، فَزَعَمُوا أَنَّ مَا عَلَى ابْنِي جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ. فَقَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ، أَمَّا الْغَنَمُ وَالْوَلِيدَةُ فَرَدٌّ عَلَيْكَ، وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ، وَأَمَّا أَنْتَ يَا أُنَيْسُ فَاغْدُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا فَارْجُمْهَا ". فَغَدَا أُنَيْسٌ فَرَجَمَهَا.
Абу Ҳурайра ва Зайд ибн Холид (ривоят қилдилар): Аъробийлардан бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га, у ўтирганда келиб: "Эй Расулуллаҳ, Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қил" деди. Унинг хасми туриб: "Рост айтди, унга Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қил, эй Расулуллаҳ. Менинг ўғлим бу (киши)нинг асифи эди, унинг хотини билан зино қилди. Менга ўғлимга ражм бор деб айтдилар, мен юз қўй ва бир чўри билан фидя бердим. Кейин илм аҳлидан сўрадим, улар ўғлимга юз қамчи ва бир йил сургун (бор) деб айтдилар" деди. (Набий): "Жони қўлимда бўлган Зотга қасамки, ораингизда албатта Аллаҳнинг Китоби билан ҳукм қиламан: қўй ва чўри сенга қайтарилди, ўғлингга юз қамчи ва бир йил сургун; сен эса, эй Унайс, бу (киши)нинг хотинига бориб, уни ражм қил" деди. Унайс унга борди ва уни ражм қилди.