حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي مَجْلِسٍ فَقَالَ " بَايِعُونِي عَلَى أَنْ لاَ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلاَ تَسْرِقُوا، وَلاَ تَزْنُوا ". وَقَرَأَ هَذِهِ الآيَةَ كُلَّهَا " فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ بِهِ، فَهْوَ كَفَّارَتُهُ، وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا، فَسَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ، إِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ، وَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ ".
Убода ибн Сомит (розияллаҳу анҳу) айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурида бир мажлисда эдик. Деди: "Менга байъат қилинглар — Аллаҳга ҳеч нарсани ширк келтирмасликка, ўғрилик қилмасликка, зино қилмасликка." Ва шу оятни тўлиқ ўқиди: "Ким сиздан вафо қилса, унинг ажри Аллаҳ зиммасида; ким шулардан бирор нарсани қилиб, унга (дунёда) жазо берилса, у унинг каффоратидир; ким шулардан бирор нарсани қилиб, Аллаҳ уни ёпса, хоҳласа уни мағфират қилади, хоҳласа уни азоблайди."